BLOGGER ႀကီး...

Blogger ႀကီး ပါဗ်..
PC ကို အသာ ဖြင့္ပါလို႔
Keyboard ေပၚ လက္ေလး တင္
Mouse ေလးကို ျပင္
Password ကို ႐ိုက္လို႔ေပး
Mozilla ႏွစ္ခါ click ပါလို႔
Browsing မယ္ ေလး...။

Blogger ႀကီး ပါဗ်..
Blogger မွာ ေဒါ႔ com ထည့္ပါလို႔
Blogspot သို႔ အသာဝင္
Sign ေလးကို in
Enter ကို ေခါက္လို႔ေပး
Blog ထဲမွာ စာေတြ ေလးေနလို႔
Waiting တဲ႔ ေလး...။

Blogger ႀကီး ပါဗ်..
Cbox ကို ျမန္ျမန္ ဖတ္ပါလို႔
Comments ထဲ အရင္ဝင္
Reader ေတြ အျမင္
Reply ကို ျပန္ကာေပး
Update မွာ ေသခ်ာ ၾကည့္ပါလို႔
Visit မယ္ ေလး...။

Blogger ႀကီး ပါဗ်..
Online ကို ေနကုန္ သံုးပါလို႔
Template ကို ေသခ်ာ ထြင္
Sidebar ျပန္ ျပင္
Setting ေတြ ခ်ိန္ညႇိေပး
Post မ်ားကို ႀကံဖန္ ေရးပါလို႔
Blogging မယ္ ေလး...။

Blogger ႀကီး ပါဗ်..
Lunch, Dinner မစားအားပါလို႔
Sleep ဖို႔ရန္ ေမ႔ခ်င္ခ်င္
Toilet မဝင္
Body ကို rest မေပး
Health အေရး မေတြးမိပါလို႔
Die ေတာ႔ မယ္ ေလး...။

(ကိုရင္ေနာ္)

အေမးအေျဖ ဝါသနာေတြ...

ကၽြႏု္ပ္၏ ဝါသနာပါသည္မ်ားကို ေျပာျပ.. ေရးျပ.. ေျဖၾကားရလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္အား ဝိုင္းဝန္း အထင္ႀကီး ေလးစားၾကမည္ စိုးေသာေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ ဝါသနာမပါသည္မ်ား ကိုသာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျဖၾကားပါရေစ..။ (ဟဲဟဲဟဲ.. အတည္ေပါက္နဲ႔ကို ေျပာမွာ..)

က်ဳပ္ရဲ႕ မဟာ႔ မဟာ ရန္ဖက္ႀကီး ေဒၚခင္ေလးငယ္ ကေတာ႔ အမိုက္စားဝါသနာေလး ဘာေလးနဲ႔ ေရးသြားေလရဲ႕.. မိုက္မမိုက္ေတာ႔ မသိဘူး.. က်ဳပ္ကေတာ႔ ေကာ္မန္႔မွာ အျဖစ္မွန္ေလး ေထာက္ျပလိုက္တယ္.. မေက်နပ္လည္း ေနေပါ႔ မဟုတ္ဘူးလား.. အျဖစ္မွန္ေျပာတာကို.. ကဲ အခုေတာ႔ က်ဳပ္ေရးရဦးမယ္.. က်ဳပ္ ဝါသနာပါတာေတြေတာ႔ မေျပာေတာ႔ပါဘူး ဝါသနာ မပါတာေတြေတာ႔ ေျပာျပမယ္ေလ.. ဒါေလးေတြ ဖတ္ၾကည့္ရင္ က်ဳပ္ ဘာေတြ ဝါသနာ ပါႏိုင္တယ္ ဆိုတာ မွန္းလို႔ရတာေပါ႔.. ဟုတ္ဘူးလား... း) ။

စာေတြဘာေတြဖတ္တာ ဝါသနာပါလား.... လံုးဝကို ဝါသနာမပါတာ.. ေက်ာင္းစာလည္း မျဖစ္မေနမို႔သာ ဖတ္ရတာ လံုးဝ ဖတ္ခ်င္စိတ္ ႐ွိတာမဟုတ္ဘူး.. ဝတၳဳတို႔.. မဂၢဇင္းတို႔.. ကဗ်ာတို႔.. ေဆာင္းပါးတို႔ ဆိုတာေတာ႔ ေဝးေရာ ဖတ္ကိုမဖတ္တာ.. အဲ႔ ကာတြန္းပံုေလးေတြေတာ႔ ႀကိဳက္သား.. ကာတြန္းေတာင္ စာဖတ္ရမွာ ပ်င္းေသးတယ္.. စာမဲ႔ ကာတြန္းေတြဆို ပိုႀကိဳက္..

ဟင္းးး ဒါဆို သူမ်ားဘေလာ႔ေတြေရာ မဖတ္ဘူးလား.... အဲ႔.. အိ.. အဲ႔.. ဟို.. ဟိုေလ.. ဘီလိုေျပာရပါ႔... ဟီးးး ဖတ္တယ္ေျပာရင္လည္း လိမ္ရာက်မယ္.. မဖတ္ဘူးေျပာရင္လည္း ဝိုင္းသမၾကလိမ္႔မယ္.. ဟဲဟဲ.. ဟိုေလ.. ဟို.. ဘေလာ႔ေတြ ကေတာ႔ ေရာက္တာေပါ႔.. ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ပတ္တယ္ ေကာမန္႔ေတြလည္း အၿမဲ ေပးျဖစ္ပါတယ္.. အဲ႔ေတာ႔ ဘေလာ႔ေတြကို အၿမဲ လိုက္လည္ပါတယ္လို႔.. ေကာ္မန္႔ေတြကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ပါတယ္လို႔... ဟီးးးးး (ေနာက္တာပါဗ်ာ ေကာမန္႔ပဲ ဖတ္တာမဟုတ္ပါေနာ္ ဖတ္ျဖစ္တဲ႔ ဘေလာ႔တိုင္း၊ စာတိုင္း၊ ပိုစ္႔တိုင္းကို ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔ ေသခ်ာဖတ္သူပါ အတည္ေျပာတာ)

သီခ်င္းေတြ ဘာေတြေရာ ဆိုတာ တီးတာ ဝါသနာပါလား.... သီခ်င္းလည္း လံုးဝကို နားမေထာင္တာပါ.. ခံစားလို႔ကို မရတာ.. သီခ်င္းသံၾကားရင္ကို နားၿငီးလြန္းလို႔.. အႏုပညာဓါတ္ခံ ဆင္းရဲတယ္ပဲ ေျပာမလား.. ဘယ္လိုမွန္းကို မသိဘူး.. သီခ်င္းဆို ေရခ်ိဳးရင္းေတာင္ မၿငီးဖူးဘူး.. တီးဖို႔ မႈတ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ႔ ေဝးေရာ.. သီခ်င္း မႀကိဳက္ပံုမ်ား က်ဳပ္ ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ ဆို window media player မေျပာနဲ႔ ဘာ player မွ ကို တင္မထားတာ.. ေအးေရာ.. Hip Hop ဆိုလားဘာလား အဲ႔ဒီ အသံေတြမ်ား ၾကားလို႔ကေတာ႔ မူးသလိုလို ေမာ္သလိုလို..

ဒါဆို ႐ုပ္႐ွင္ေရာ ၾကည့္လား.... ႐ုပ္႐ွင္လား.! ေဝးေရာ.. သီခ်င္းေတာင္ နားမေထာင္ပါဘူးဆို ႐ုပ္႐ွင္ ဆိုရင္ေတာ႔ ေဝးၿပီေပါ႔.. ေဒြး ဆိုတာ ေသသာ ေသသြား႐ွာတယ္.. တခါမွကို မေတြ႔ဖူးလိုက္တာ အဟုတ္.. ဟီးးး ျမန္မာဇတ္ကားကို တခါေတာ႔ ၾကည့္ဖူးပါတယ္.. သူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္.. လာၾကည့္ၾကည့္တဲ႔ အရမ္းေကာင္းတယ္တဲ႔ သနားစရာေလးတဲ႔.. သူကေတာ႔ ဇတ္ထဲမွာ ေမွ်ာၿပီး မ်က္ရည္ေတြဘာေတြ ဝဲလို႔.. က်ဳပ္က ေဘးကေန ထိုင္ (ရီ) ရယ္ .. အဓိပၸါယ္ မ႐ွိတာေတြ႔ရင္ ေဝဖန္.. မင္းသား မင္းသမီးေတြကိုလည္း က်ဳပ္က မသိေလေတာ႔ “အဲ႔ရာဘူေရးရဲ.. အဲ႔ရာ ဘူရဲ.. အဲ႔ရာ ဘူရဲ” လို႔ တခ်ိန္လံုး ေမးေနရေတာ႔တာေလ သူငယ္ခ်င္းလည္း စိတ္ညစ္ၿပီး က်ဳပ္ကို ေမာင္းထုတ္ပါေလေရာလား..

ပန္းခ်ီေတြဘာေတြဆြဲတာလား.... ဘယ္ကလာ ပန္းခ်ီဝါသနာ ပါရမွာလဲ.. ေပါက္ေပါက္႐ွာ႐ွာ.. ပန္ခ်ီဆြဲတတ္ဖို႔ မေျပာနဲ႔ သူမ်ားဆြဲထားတဲ႔ ပံုေတာင္ တစ္ခါတေလ ေဇာက္ထိုးၾကည့္ရင္ ၾကည့္ေနတတ္တာ.. အဲ႔ေလာက္ ေဝးတာ.. ဟီးး

အားကစာေရာ.... အားကစား.. ဟုတ္လား.. အားရင္ေတာ႔ ကစား.. အဲ႔.. မဟုတ္ဘူး.. မကစားပါဘူး.. အား အား မအား အား.. မကစားပါဘူး.. ကိုယ္လက္ လႈပ္႐ွားဖို႔ မေျပာနဲ႔ လမ္းေတာင္ သိပ္ေလွ်ာက္ခ်င္လွတာ မဟုတ္ဘူး.. အဲ႔ဒီေလာက္ ပ်င္း.. အဲေလ.. အဲ႔ဒီေလာက္ စိတ္မဝင္စားတာ..

ဒါဆို ေဘာပြဲေတြ မၾကည့္ဘူးေပါ႔.... ဘယ္ကလာ ၾကည့္ရမွာ.. နည္းနည္းေလးမွကို ဝါသနာမပါတာ.. ေဘာပြဲမေျပာနဲ႔ ေဘာ ဆိုရင္.. အဲ႔.. ေဘာ.. ေဘာ.. ေဘာ ဆိုရင္.. လံုးမွန္း ျပားမွန္းေတာင္ မသိဘူး.. ဟီးးး.. (ေဘာ္လံုး)

ေလာင္းကစားေရာ္ ဖဲေတြဘာေတြေရာ ႐ိုက္လား.... အိုးဟိုးဟိုး ေလာင္းကစားဆိုလို႔ ေခါင္းပန္းေတာင္ မလွန္ဖူးဘူး... ဖဲ႐ိုက္ဖို႔ဆို ေဝးေရာ.. တကယ္ တကယ္.. ေလာင္းကစားနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္.. ထီေတာင္မထိုးဘူး..

ဒါဆို ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးတာေရာ ဝါသနာပါလား.... အေသာက္ အစား.. ဟုတ္လား..!! အရက္ဆို အနံ႔ေတာင္မခံႏိုင္ဘူး.. အဲ႔ဒါကေတာ႔ က်ိန္ဆို က်ိန္လို႔ရတယ္.. လံုးဝ မေသာက္..။ မနာလိုသူေတြ နာမည္ဖ်က္လို႔ က်ဳပ္မွာ အရက္သမားႀကီးလိုလို ခြက္ပံုးသမားႀကီးလိုလို နာမည္ထြက္ေနရေသးတယ္.. အရက္မ်ားဗ်ာ ေသာက္တဲ႔သူေတြ ဘယ္လို ေသာက္ၾကပါလိမ္႔ ဒီေလာက္ ခါးခါးတူးတူး အရသာဆိုးႀကီးကို သူတို႔မို႔ ေသာက္..။ မူး.. မူးၿပီးရင္ ဘူး.. အဲ႔ မူးၿပီးရင္ ႐ူး ၾကကုန္ေရာေလ... ေတာ္ ေတာ္.. အရက္ေတာ႔ လံုးဝ (လံုးဝ) ပဲ..။

ဒါဆို မိန္းမကိစၥေတြဘာေတြမ်ား... မိန္းမကိစၥ ဟုတ္လား..!!! မိန္းမကိစၥဆို ေဝးေဝးေ႐ွာင္ ေဝါင္ေဝါင္ေ႐ွး ပဲ..။ ဘယ္လိုေၾကာင့္မွန္းကို မသိဘူး မိန္းမဆိုရင္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ေတာင္မၾကည့္မိဘူး..။ ဘယ္ေလာက္ ေခ်ာတယ္ေျပာေျပာ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ပုပ္ၾကမွာပဲမလား.. ဒါ ဒါပဲကို..။ က်ဳပ္ကေတာ႔ မိန္းမဆို “ျခင္မ” ေတာင္ အကိုက္မခံဖူးဘူး.. ေ႐ွာင္တယ္ ေ႐ွာင္တယ္ တကယ္.. ေၾကာက္လြန္လြန္းလို႔.. ဟီးးး အဟြတ္.. အဟြတ္.. ဟီးးးးး..။

ဟမ္.. ဒါဆို ေယာက္်ားေတြကိုမ်ား စိတ္ဝင္စားတာလား.... ဟ.. ေယာက္်ား စိတ္ဝင္စားစရာလားကြ.. က်ဳပ္က က်ားဗ်.. က်ားမွ ႐ိုး႐ိုးက်ား မဟုတ္ဘူး ကိုးေတာင္က်ား.. ကိုးေတာင္ဗ် ကိုးေတာင္.. ဘယ္႔နယ္.. ေယာက်္ား စိတ္ဝင္စားစရာလားဗ်ာ.. မွားပါတယ္..
(ဟဲဟဲ ေဒၚခင္ေလးငယ္၊ အျမင့္ (မိုးျမင့္တိမ္)၊ မိုးမိုး (မိုးေမာင္)၊ မိမ်ိဳး (ေမာင္မ်ိဳး) တို႔ ေထာက္မယ္႔ အကြက္ကို ႀကိဳကာထားတာ ဟီးးး.. မဟုတ္ရင္ ဒင္းတို႔အားလံုး ေပါင္းႀကံၿပီး ဒီတကြက္ က်ဳပ္ကို အပီႏွိပ္ေတာ႔မွာ ဒီေမးခြန္း ေမးမွာ ေသခ်ာတယ္.. ဒင္းတို႔ မေမးခင္ ႀကိဳေျဖထားမွ.. “က်ားဗ်ေနာ္ က်ား.. ဘာမွတ္တုန္းးးးး” ဟီးးး)

မဟုတ္မွလြဲေရာ သူမ်ားကို အလွေတြဘာေတြ ျပင္ေပးရတာ ဝါသနာပါတယ္မလား.... ေဟ.... ဘီလို ဘီလို.. သူမ်ားကို အလွျပင္ေပးရေအာင္ က်ဳပ္က အေျခာက္မွ မဟုတ္တာ.. ဘယ္႔နယ္ လူကိုမ်ား အေျခာက္မွတ္ေနလား... က်ားစစ္စစ္ ကိုးေတာင္က်ားပါလို႔ ေျပာထားတာကို.. (ေဆာရီး.. နည္းနည္း စိတ္တိုသြားတာ..) ထားပါ.. အဲ႔လို အလွျပင္ထားတဲ႔သူေတြ ေတြ႔ရင္ စိတ္ညစ္လြန္းလို႔ သူတို႔မို႔ မပူ မအိုက္.. ေဆးဆိုးပန္း႐ိုက္ၾကတယ္.. သူမ်ားကိုလည္း မျပင္ဘူး.. ကိုယ္႔ဟာကိုယ္လည္း မျပင္ဘူး.. အိပ္ယာႏိုးရင္ မ်က္ႏွာေတာင္ သစ္ခ်င္မွသစ္တာ..

ထားပါေလ ဒါဆို ဘာသာေရးတို႔ ဘုရား၊ တရားတို႔ေရာ.... ေအာ္.. ဘာသာေရးကိုေတာ႔ ဝါသနာ မပါဘူး ေျပာလို႔ ဘယ္ျဖစ္မတုန္းဗ်.. ဝါသနာပါတယ္ ေျပာရေအာင္လည္း အခက္သားလား.. ပုတီးစိပ္တာ၊ တရားထိုင္တာ၊ တရားစာအုပ္ေတြဖတ္တာ၊ တရားေတြ နာတာ.. ဘာညာ အဲ႔လိုေတြေတာ႔ လုပ္ျဖစ္တယ္ ထင္လို႔လား.. မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး.. လုပ္လည္း မလုပ္ဖူးဘူးဆိုပါေတာ႔.. အဲ႔ဒီေတာ႔ မေလ႔လာ မလိုက္စားျဖစ္ဘူးလို႔ ခပ္႐ွင္း႐ွင္း ဝန္ခံရမွာပဲ.. ညအိပ္ယာ ဝင္ရင္ေတာ႔ ဦးသံုးႀကိမ္ ခ်လိုက္တာပါပဲ.. ေနာင္ အသက္ႀကီးရင္ေတာ႔ ဘာသာေရး လုပ္ရင္ လုပ္ျဖစ္မွာေပါ႔.. အခုေတာ႔ မေျပာတတ္ေသးဘူး.. ခုလို ႏုႏုထြတ္ထြတ္ အ႐ြယ္ငယ္ငယ္ မွာေတာ႔ ဘာသာေရး မလုပ္အားေသးပါဘူးေပါ႔... ဟဲဟဲ..

ဒါဆို ကြန္ပ်ဴတာတို႔ အိုင္တီတို႔ ဘေလာ႔ဂင္း တို႔ၾကေရာ.. အင္းး ဒါေတြကေတာ႔ ဝါသနာ ဆိုတာထက္ မလုပ္မျဖစ္ ျဖဳတ္လိုက္ တတ္လိုက္.. သြင္းလိုက္ ထုတ္လိုက္.. ခ်ာလည္႐ိုက္ လုပ္ေနရတာပဲေလ.. ဘေလာ႔ဂင္း ကေတာ႔ ဂင္းရင္း ဂင္းရင္း ေဂါက္ေဂါက္လာၿပီ.. ေဂါက္ၿပီးရင္ေတာ႔ ဂိ ဖို႔ပဲ က်န္ေတာ႔တယ္.. ဂိ ၿပီးရင္ေတာ႔ ဂန္႔ ဖို႔ မွတပါး အျခား မ႐ွိေတာ႔ၿပီ...။

ႏိုင္ငံေရးေရာ.... ေဟ႔ေဟ႔ ဒါေတာ႔ ဒီမွာ မေမးနဲ႔ေလ.. ကၽြႏု္ပ္ မေျဖပါရေစနဲ႔ ကၽြႏု္ပ္ရဲ႕ ေျပာေရးဆိုခြင့္႐ွိသူ ေျဖပါလိမ္႔မယ္.. ဟီးးး

ေနပါဦး ဒါဆို ဘာကို ဝါသနာပါတာတုန္း ဘာေမးေမး ေဝ႔လည္ေၾကာင္ပတ္နဲ႔.... ဟဲဟဲ မေျပာရင္ ၿပီးမွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး.. ဒါေပမယ္႔ မေျပာဘူးဗ်ာ.. သတ္ခ်င္သတ္.. က်ဳပ္ဝါသနာက ထူးလည္း မထူးဆန္းပါဘူး.. ေပါက္တတ္ကရလည္း မဟုတ္ပါဘူး.. က်ဳပ္မွာ ေသေသခ်ာခ်ာပါေနတဲ႔ ဝါသနာတစ္ခုေတာ႔ ႐ွိတာေပါ႔ဗ်.. က်ဳပ္ရဲ႕ ဝါသနာကို ခင္ဗ်ာတို႔ သိေနပါတယ္.. ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္.. အထင္ေတာ႔ မလြဲၾကပါနဲ႔ဗ် က်ဳပ္ဝါသနာက.... ဟုတ္ပါတယ္.... က်ဳပ္ရဲ႕ ဝါသနာက အဲ႔ဒါပါပဲ.....။


အားလံုးကို ေပ်ာ္႐ႊင္ေစခ်င္တဲ႔..
(ကိုရင္ေနာ္)

မိမ်ိဳးေရ .. ညည္း တက္ထားတဲ႔ Tag ပိုစ္႔ေလးကို က်ဳပ္ေတာ႔ ေရးခ်င္သလို ေရးလိုက္ၿပီေဟ႔.. း))

အမိုက္စား ဝါသနာေလးမ်ား

ငယ္ငယ္က ဝါသနာ... အင္း.... ဘာမ်ားပါလိမ့္...!!
တိမ္ေတြအံု႔ၿပီး ညိဳ႕လာရင္ ရင္မွာ တမ်ိဳးႀကီးပဲ.. အဲ့ဒါ ဟိုးငယ္ငယ္ ကေလးေလး ဘဝကတည္းကပါ... စာမဖတ္တတ္ခင္ အ႐ြယ္တုန္းကေတာ့ စားပြဲေတြ ခံုေတြေအာက္ကိုတိုးဝင္.. ဒါမွမဟုတ္ အခန္းေထာင့္ေလး တေနရာရာမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထိုင္ေနတတ္တယ္ လို႔ ေမေမက ေျပာဖူးပါတယ္... စာေလးတစ္လံုး ႏွစ္လံုး ဖတ္တတ္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ေတြ႕ရာစာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ကို ဆြဲယူသြားၿပီး ကုတင္ေပၚမွာ ေကြးေကြးေလး ၿငိမ္ေနတတ္ျပန္ေရာ.. လက္ထဲက စာအုပ္ကိုလည္း မလွန္ဘဲ မွန္ျပတင္း အျပင္က တိမ္ေတြကို ေငးေငးေနတတ္တဲ့ ဝါသနာေလး ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္...။

ကေလးမက လူႀကီးလည္းမက် အ႐ြယ္ေလးေရာက္လာျပန္ၿပီ..!!
ဝါသနာအရ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္လည္း ကေလးေလး တုန္းကနဲ႔ ထူးမျခားနားပါပဲ... သိပ္မလည္ တတ္ခဲ့ဖူးပါဘူး.. သူငယ္ခ်င္းေတြက လာေခၚတိုင္းလည္း သူတို႔ေတြ စိတ္ညစ္ လက္ေလွ်ာ့ၿပီး ျပန္သြားရတတ္တာက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ပါ။ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္တတ္လာတယ္ ဂစ္တာေလးစ တီးတတ္လာခဲ့ဲၿပီ... ေနာက္ ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ ဝတၱဳေတြ ရည္းစားစာေတြ..(ဟီးး) ဖတ္တတ္လာတာေပါ့... ၿပီးေတာ့ ရာသီဥတုေတြကို ရင္မွာ ပိုခံစားတတ္လာတယ္..။ မိုး႐ြာတာကို ကၽြန္မ မုန္းတယ္.. မိုးေတြမ႐ြာခင္ ၿပိဳအိဆင္းလာတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြကို ေငးၾကည့္ရင္း ဂစ္တာေလး တီးေနရတဲ့ ဝါသနာကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ အရမ္းသေဘာက်မိတာပါ...။

တစ္ေယာက္တည္း သြားရလာရတာမ်ိဳး ႀကိဳက္တဲ့ ဝါသနာ ကၽြန္မမွာရွိတယ္.. ေတာ္႐ံုတန္႐ံု အေဖာ္ေတြနဲ႔ မသြားတတ္ မေနတတ္ပါဘူး.. ေ႐ွာ့ပင္းသြားရင္လည္း တစ္ကိုယ္တည္း သြားခ်င္တာ.. ေဘးမွာ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္ ပါလို႔ သူ႔ကို အားနာေပးရတာမ်ိဳး သေဘာမက်ပါဘူး..။ ေငးခ်င္ရာကို ေငးမယ္.. လိုခ်င္ရာကို ဝယ္မယ္.. တစ္ေနရာရာမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ခ်င္ထိုင္ေနမယ္.. အခ်ိန္ေတြကို ေမ့ထားတတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ နာရီကို ခဏခဏ ငံု႔ၾကည့္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ိဳးနဲ႔ ခပ္ေဝးေဝးမွာ ေနတတ္တယ္..။ ဆူဆူညံညံ ေနရာေတြမွာ သြားထိုင္ျဖစ္ရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ.. ခပ္မိုက္မိုက္ေပါ့ ဘာျဖစ္လဲေနာ့...!! အေသခ်ာဆံုး ဝါသနာကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း ထင္ရာက်ဲျခင္းပါပဲ...။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့... အင္မတန္ အအိပ္မက္ပါတယ္..။ အပ်င္းထူ အအိပ္ပုတ္တဲ့ ဝါသနာ အႀကီးႀကီး ရွိပါတယ္... ကၽြန္မ အအိပ္မက္ရျခင္းမွာ ခိုင္လံုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ရွိေနတယ္..။ ကၽြန္မလား...!! ဟုတ္..!! စိတ္အရမ္းညစ္လာရင္ အိပ္ပါတယ္.. တစ္စံုတစ္ရာကို ေသမေလာက္ လြမ္းဆြတ္ တမ္းတလာရင္လည္း အိပ္ပါတယ္.. အတိတ္ဆိုတာေတြ ေခါင္းထဲေရာက္လာရင္းလည္း အိပ္လိုက္ပါတယ္.. မနက္ျဖန္ဆိုတာကို ႀကိဳမေတြးခ်င္ရင္လည္း အိပ္ပစ္လိုက္ပါတယ္..။ ခံယူခ်က္ကေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ အရာအားလံုးကို တစ္ခဏေတာ့ ေမ့သြားႏိုင္လို႔ပါ။ ဒါေပမယ္႔.. မထင္မွတ္ပဲနဲ႔ မအိပ္ခင္ အေတြးေတြကိုစြဲလို႔ အိပ္မက္ မက္တတ္တာကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ေပါ့ေလ.. အိပ္မက္ေတြ ႏွိပ္စက္ရင္ေတာ့ သိပ္သိပ္ကို ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္...။

ေလာေလာဆယ္ ဝါသနာကို ထပ္ေျပာျပဦးမယ္... အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ဘေလာ့ဂ္ ကိုက္ေနပါတယ္။ မယ္မယ္ရရ မဟုတ္တဲ့ စာတိုေပစ ကဗ်ာမက် ဘာမက် အထာမက်ေတြ ေလွ်ာက္ေရးေနမိတာပါပဲ... ရင္ဘတ္ထဲက အမွန္အကန္ေတြ ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚမွာ အန္တယ္.. တစ္ခါတေလေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ေလးဟာ ကၽြန္မအတြက္ အန္ဖတ္ပံုးေလး... အိပ္မရတဲ့ညေတြမွာ စာမူး မူးၿပီး ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ အန္ခ်င္လာတိုင္းလည္း ဘေလာ႔ဂ္စာမ်က္ႏွာေလးက အဖံုးေလးကို ၾကည္ျဖဴစြာ အဆင္သင့္ ဖြင့္ေပးထားတတ္ေသးတာ..။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေန႔စဥ္ညတိုင္း အန္ဖတ္ဆို႔မတတ္ အန္အန္ ေနတယ္ ဆိုပါေတာ႔..။ တစ္ခါတေလေတာ့ သူက သိပ္သေဘာထားႀကီးၿပီး သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ရင့္က်က္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္လိုပဲ.. ကၽြန္မအႏြံတာေတြကို ခံေပးေနတတ္တယ္.. ဘေလာ့ဂ္ေလးအေပၚမွာ အတၱႀကီးႀကီးနဲ႔ ဆိုးခ်င္တဲ့ ဝါသနာႀကီး တြယ္ကပ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုးပါတယ္.. ။

ကၽြန္မ တကယ္ မေကာင္းပါဘူး..။ အခု.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူ႔အေပၚ အႏိုင္ယူၿပီး ဆိုးတတ္တဲ့ ဝါသနာႀကီးကို ခဏရပ္လိုက္ၿပီး သူ႔ကို စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အနားေလး ေပးလိုက္ပါဦးမယ္...။

ကယ္.... ဝါသနာအရ ကၽြန္မ တစ္ေရးတေမာ အိပ္လိုက္ပါဦးမယ္.... :P

ေပေစာင္းေစာင္း ႐ိုက္ခ်က္ဆရာ မယ္မ်ိဳးမ်ိဳး (ေမာင္မ်ိဳး) က Tag ထားတဲ့ ဝါသနာေလးမ်ား ဆိုတဲ့ Tag Post ေလးပါ..။ ကိုမ်ိဳးေရ... ေရးလိုက္ၿပီ ေက်နပ္ေတာ့ေနာ့... ဟဲ.. ဟဲ..!! ခုေတာ့ ခင္ေလး အိပ္လိုက္ဦးမယ္.. ေန႔သမား ေမာင္ႏွမ ဆရာသမားမ်ား ဂြတ္ေန႔(စ္).. ညသမား ေမာင္ႏွမ ဆရာသမားမ်ားလည္း ဂြတ္ည(စ္)လို႔ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္... အားလံုးဘဲ တာ့(စ္) တာ ပါေနာ္....!!

(ခင္ေလးငယ္)

ကြန္ပ်ဴတာဟာ အထီးလား? အမလား?

အမျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ အေၾကာင္းရင္း...

အတြင္းပိုင္း စိတ္သေဘာထားကို နားလည္တဲ႔လူ တစ္ေယာက္မွ မ႐ွိဘူး။ ဖန္တီးသူေတြ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ နားမလည္ဘူး။

လူေတြသေဘာ မေပါက္ႏိုင္တဲ႔ ဘာသာစကားေတြ သံုးစြဲၿပီး တျခားကြန္ပ်ဴတာေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ တတ္ေလ႔႐ွိတယ္။

အမိန္႔ မွားယြင္းေပးမိရင္ “မင္းလုပ္တာ ငါ႐ူးသြားၿပီ၊ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒါကို ငါ... ဘယ္ေတာ႔မွ ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ ႏွစ္ခြ စကားေတြကို ေျပာတတ္ၾကတယ္။

တကယ္ေသးဖြဲတဲ႔ အမွားအယြင္းကေလး တစ္ခုပဲ႐ွိတာေတာင္ ႏွစ္႐ွည္လမ်ား သိမ္းဆည္းထားတတ္တယ္။

သူတို႔ကို တာဝန္စယူလိုက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ယုယမႈ ေပးရေတာ႔မယ္။ အခ်ိန္ေပးရေတာ႔မယ္။ ေငြကုန္ရေတာ႔မယ္။ ပစၥည္းေတြ ဝယ္ေပးရေတာ႔မယ္။

အထီးျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ အေၾကာင္းရင္း...

သံသယ ျဖစ္ေလာက္စရာ အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားအျပား႐ွိေနတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သဲလြန္စ ႐ွာမေတြ႔ဘူး။

ျပႆနာေတြကို ကူညီေျဖ႐ွင္းေပးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲ႔ဒီ အကူအညီေတြက ျပႆနာေတြ ျဖစ္ေနျပန္တယ္။

ပစၥည္းအသစ္ ေကာင္းေကာင္းေလး တပ္ခါစမွာ အမိန္႔ကို က်ိဳးႏြံ နာခံတတ္တယ္။ အဲ.... ၿပီးရင္ေတာ႔ ပစၥည္းအသစ္ ေကာင္းေကာင္းေလးကို ျပန္လည္ ေတာင္းဆိုျပန္ေလေရာ..။

သူတို႔ရဲ႕ အာ႐ံုစူးစိုက္မႈ ရ႐ွိဖို႔ ဇက္ႀကိဳးနာနာ တင္းေပးဖို႔ လိုတယ္။ သူတို႔ဟာ အာ႐ံုေတြ ေထြျပားေနၾကတယ္။

ညေတြမွာ သိမ္ေမြ႔စြာ အားႀကီးေနတတ္တယ္။ မီးပလပ္ႀကိဳးကို ျဖဳတ္ၿပီး အနားေပး ထားတာေတာင္ ပင္လယ္လိႈင္းလံုး ေတြလို တအိအိနဲ႔ စြမ္းအားျပည့္ေနတယ္။

မွတ္ခ်က္..။ ။ က်ေနာ္ေရးတာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ..။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ထုတ္ ကြန္ပ်ဴတာဂ်ာနယ္ထဲက ဖတ္မိတာေလးကို သေဘာက်လို႔ ျပန္လည္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္.. ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ၿပံဳးရတာေပါ႔.. း) ပံုေလးေတြကေတာ႔ Google Image ကေန Search လိုက္တာပါ..။

(ကိုရင္ေနာ္)

လမ္းခြဲ

ဘာမွမ႐ွိေတာ့တဲ့ ငါ့ဆီမွာေနာက္ထပ္မင္း
ေတာင္းဆိုခ်င္ေသးလား... ေပးမယ္....
မင္းဓါတ္ပံုအပိုင္းအစေလး...

သိမ္းထားမေနနဲ႔ ငါ့ဓါတ္ပံုလည္း မင္းငါ့လိုသာ
ျပစ္လိုက္ပါေတာ့... ေဝးၿပီ....
ငါ့အသည္းလည္း တစ္စဆီကြဲ....

((..အခ်ိန္ေတြအၾကာႀကီး မင္းနဲ႔ငါ ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္
လမ္းခြဲရတယ္ ဘယ္သ႔ူအခ်စ္မ်ိဳး ဘယ္လိုထူးလဲ
ေနာက္တစ္ေယာက္ အသစ္ရွာ ခ်စ္သြားလား

ငါခံစားခဲ့ရတဲ့ ေန႔ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း မင္းအနား
ေရာက္လို႔လာလား ငါျမင္ေနၾက အရင္လို အၿပံဳးေတြ
ၿပံဳးျပဖို႔ေတာ့ မင္းအားတင္းထား....))

ထားခဲ့ရက္သူအတြက္ ေမ့ဖို႔လည္း ႀကိဳးစားလို႔
ငါေနရတုန္းပဲ... မင္းမသိေတာ့တဲ့ အျဖစ္မ်ား

ဒီစိတ္ကူးေတြနဲ႔ အိပ္မက္ေတြလည္း စကၠန္႔ေတြနဲ႔
ေန႔ရက္ အခ်ိန္တိုင္းလဲ မင္းပဲ ငါအဆံုးသတ္လိုက္ခ်င္ၿပီ

((.............))

ဆံျခည္တစ္မွ်င္ေတာင္ မင္းကိုငါေလ မေမ့ႏိုင္ပါ
ရင္မွာထင္က်န္ ပံုရိပ္ေတြျပန္ယူသြား ဟိုး.....

((.............))

ငါျမင္ေနၾက အရင္လို အၿပံဳးေတြ
ၿပံဳးျပဖို႔ေတာ့ မင္း... အားတင္းထား

(ဖိုးကာ)

ဖိုးကာ ရဲ႕ တိုးတိုးေလးေျပာပါ Album ထဲက သီခ်င္းေလးပါ...
ဒီေန႔ ခင္ေလး ရင္ထဲကခံစားခ်က္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္လို႔ ႀကိဳက္သြားမိတာပါ......။

(ခင္ေလးငယ္)

မဖြဲ႔လိုက္ရတဲ႔စာတစ္ပုဒ္

႐ြက္ဝါေတြ ေႂကြက်ေနတဲ့ လမ္းဆံုေပၚမွာ ေျခအစံုကိုရပ္မိေတာ့ သတိရလြမ္းဆြတ္စိတ္တို႔က ရင္ဝဆီတိုးေဝွ႔ ဝင္ေရာက္လာၾကတယ္.. လမ္းမႀကီးတစ္ခုလံုး ႐ြက္ဝါေတြ ခင္းထားလိုက္တာမ်ား ညိဳဝါဝါပ်ိဳးခင္းႀကီး တစ္ခုလိုပါပဲေလ..။ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာေတာ့ သစ္႐ြက္ေျခာက္ေတြနဲ႔ ဖံုးအုပ္ေနတဲ့ ခံုတန္းလ်ားေလးတစ္ခု... လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ ပန္းခ်ီကားေလး တစ္ခ်ပ္အတိုင္း အထီးက်န္စြာ လွပလို႔ေပါ့..။ ကားေတြ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ မရွိတတ္တဲ့ ဒီလမ္းဆံုေလးကေတာ့ ဟိုး... အရင္တစ္ခ်ိန္တုန္းကလို မေျပာင္းလဲပဲ ေျခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္လို႔...။ ေႏြဦးရဲ႕ေလ႐ူးေတြက ဝတ္ထားတဲ့ အက်ႌအျဖဴလြလြေလးကို ေဆာ့ကစား ၾကည္စယ္ေနတာကေရာ ရာသီအေျပာင္းရဲ႕ ပံုေသကားခ်ပ္တစ္ခုကို အဓိပၸါယ္ လွစ္ဟျပေနတာမ်ားလား...။

တျဖဴးျဖဴး ေလသံေတြကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို ဖတ္ခ်င္လာမိျပန္ၿပီ... လက္ထဲမွာရွိေနတဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းရဲ႕ ပါဝါကို ပိတ္လိုက္တယ္.. ေလတိုးသံေတြကလြဲလို႔ တျခားအသံတစ္ခုခုရဲ႕ ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ိဳးကို မလိုလားမိတာအမွန္ပါ..။ ဒီလမ္းဆံုမွာ အထပ္ထပ္ခ်ဖူးတဲ့ ေျခရာေတြအေၾကာင္း ေခါင္းထဲေရာက္လာျပန္တယ္.. လမ္းဆံုမွာ ဘဝမဆံုခဲ့တဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ကေရာ... ဘဝကိုယ္ဆီကို ဘယ္လိုအေနအထားေတြနဲ႔ ဘယ္လိုလမ္းေတြ ေပၚမွာမ်ား ေလွ်ာက္လို႔ေနၾကၿပီလဲ..!!

ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲ့ဒီလူသားႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္က ဒီလမ္းဆံုေပၚမွာ ခု... လက္ရွိရပ္ေနမိျခင္းပဲ မဟုတ္လား..။ ရင့္က်က္လာသလိုနဲ႔ မရင့္က်က္ေသးတဲ့ စိတ္ကို သတိျပဳမိခ်ိန္မွာေတာ့ ကေလးမငယ္ငယ္ေလး တစ္ေယာက္လို ကိုယ္တိုင္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ခ်င္လာျပန္ေရာေလ....။ ဆည္းဆာရဲ႕ ေတာက္ပေနတဲ့ ေနျခည္က ညိဳဝါဝါ႐ြက္ေဟာင္းခင္းကို အေရာင္တင္ေပးလိုက္သလို ဝင္းဝါလို႔ လွပလိုက္တာ..။

အခုလိုရာသီေရာက္တိုင္း ရာသီစာကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္ဖို႔လာခဲ့ဖူးတဲ့ ႏွစ္ေတြေတာင္ ထပ္တိုးလို႔လာခဲ့ေပါ့... ဒီႏွစ္ေတာ့ ဒီေနရာကိုအေရာက္ ကၽြန္မစိတ္ေတြ ပိုၿပီးထူးျခားလို႔ ေနခဲ့တာ.. ကဗ်ာဖတ္ရင္း စာေရးခ်င္လာတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ မြတ္သိပ္ေနလိုက္တာမ်ားေလ...။ အေတြးေတြထဲမွာပဲ နိဒါန္းကို အစပ်ိဳးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မဆံႏြယ္ေတြလိုပဲ စကားလံုးေတြက ဖ႐ိုဖရဲ.. လွပေသသပ္တဲ့ စာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္လာဖို႔ထိေတာ့ ကၽြန္မ ပိပိရိရိ ေရးႏိုင္လိမ့္မယ္မထင္..။

ဒီလိုနဲ႔ပါပဲ ေတြးရင္း.. ေငးရင္း.. လြမ္းဆြတ္ရင္း.. မ်က္လံုးေတြက ဘာမွထင္က်န္မေနတဲ့ ေျခရာေတြ ေနာက္ကို လိုက္ရင္း... ေလ႐ူးေတြ ေဆာ့ျမဴးေနတာကို ၾကည္ႏူးရင္း... သူတို႔ေပးတဲ့ ကဗ်ာေတြကို တစ္႐ြက္ၿပီးတစ္႐ြက္ လွန္ရင္း.. အေတြးထဲမွာ စေရးထားတဲ့ နိဒါန္းေတြက ႐ုတ္တရက္နဲ႔ အေငြ႕ပ်ံ ထြက္ေျပးသြားၾကတယ္..။ သူတို႔ေတြ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ၿပီး ျပန္ေရာက္လာတာကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြဆီကိုပါပဲ..။ ေနဝင္ဆည္းဆာရဲ႕ ပံုရိပ္က မ်က္ရည္ၾကည္ေတြနဲ႔ လဲ့ၿပီး ပိုလို႔ေတာင္ လွပျပည့္စံုလာသလို...။

သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြေပၚကို ညင္ညင္သာသာ နင္းေလွ်ာက္ရင္း ခံုတန္းေလးဆီကို တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕... ခံုတန္းေထာင့္ေလး ေပၚက သစ္ကိုင္းေျခာက္ေလးကို ကၽြန္မလက္ေလးတစ္ဖက္နဲ႔ ဖယ္ထုတ္ရင္း ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ထိုင္ခ်လိုက္မိတယ္.. ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုး ေလတိုးသံေတြကလြဲလို႔ ပကတိ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ လဲေလ်ာင္းလို႔ေပါ႔.. အေငြ႕ပ်ံသြားတဲ့ နိဒါန္းကို စာျပန္စီရင္း ေနာက္တစ္ေၾကာင္းကို ထပ္စေတာ့... ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ရယ္သံေလး တစ္ခ်ိဳ႕က ေလနဲ႔အတူ ကၽြန္မနားဝဆီ တိုးဝင္ေရာက္ရွိ လာခဲ့ပါတယ္.. ကၽြန္မ လွမ္းၾကည့္မိလိုက္ေတာ႔...။

ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္လို႔.. ေကာင္ကေလး တစ္ေယာက္ကလည္း ေကာင္မေလးရဲ႕ လက္ကေလးကို ၾကင္ၾကင္နာနာ ဆုပ္ကိုင္ထားလို႔... ေကာင္ေလးရဲ႕ နဖူးေပၚမွာ ဆံႏြယ္ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေတြက ေဝ႔ေဝ႔ဝဲဝဲေလး...။ ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာ တစ္ျခမ္းကိုေတာ့ ဆံႏြယ္႐ွည္ေတြက ဖံုးအုပ္လို႔ထားတယ္.. ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာေပၚမွာ ဖံုးအုပ္ေနတဲ့ ဆံပင္႐ွည္ေတြကို ေကာင္ေလးက သပ္တင္ေပးေတာ့ ေကာင္မေလးက ေခါင္းကိုရမ္းခါလို႔ ဆံႏြယ္ေတြကို ပို႐ႈပ္သြားေအာင္လုပ္ရင္း စေနာက္လို႔ေနတယ္... သူတို႔မ်က္ဝန္းေတြထဲမွာ ျဖဴစင္႐ွင္းသန္႔ျခင္းေတြက အတိုင္းသား... သူတို႔ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း ကၽြန္မ ရင္ခုန္ ၾကည္ႏူးလာခဲ့ပါတယ္...။

ေကာင္မေလး ပုခံုးေပၚက ေလွ်ာက်လု လြယ္အိပ္ေလးကို ေကာင္ေလးက ျပန္တင္ေပးရင္း.. နဖူးေလးကို ငံု႔အနမ္း.. ေခါင္းငံု႔တိမ္းေ႐ွာင္လိုက္တဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို ေကာင္ေလးက စိုက္ၾကည့္ရယ္ေမာလို႔..။ အနမ္းေလးအစား နဖူးကို လက္သီးဆုပ္ေလးနဲ႔ ဖြဖြေလးတို႔ရင္း ၾကည္စယ္ေနျပန္ေသး႐ဲ႕...။ ေကာင္မေလးက ေျခဖ်ားေလးကိုေထာက္လို႔ ေခါင္းေလးကိုေမာ့ရင္း ေကာင္ေလးရဲ႕ နားနားကိုကပ္ၿပီး တစံုတရာအေျပာမွာ... ေကာင္ေလးက ရယ္သံကိုျဖတ္လို႔... ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို တိုးတိုးေလး႐ြတ္ျပေနတာ ႏုနယ္သြက္လက္ ျဖဴစင္မႈေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းလိုက္တာေလ..။

ေကာင္ေလးရဲ႕ ကဗ်ာ႐ြတ္သံကို နားေထာင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးက မ်က္လံုးေလးေတြကို ဖြဖြေလး မွိတ္ထားတယ္..။ ကဗ်ာေလး ႐ြတ္အၿပီး ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ႕ လက္ဖဝါးေလးကို ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက လက္ကေလးကို႐ုန္းရင္း.....
"ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္႐ြတ္ျပ.."
ေကာင္ေလးက ခ်စ္စႏိုး မ်က္ေမွာင္က်ံဳ႕ရင္း ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာနားကို ေဝ့က်လာတဲ့ ရြက္ဝါေလးတစ္ရြက္ကို လွမ္းဖမ္းလိုက္တယ္..။ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ လက္ကေလးကို တယုတယျဖည္ခ်ရင္း သစ္႐ြက္ေလးကို ေကာင္မေလးလက္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္ေတာ႔ ေကာင္မေလးရဲ႕ အသံတိုးတိုးညႇင္းညႇင္းေလး ထြက္က်လာတယ္..
"သိပ္ခ်စ္တာပဲ..."

အိုး... ဒီအသံေတြနဲ႔ ဒီပံုရိပ္ေလးေတြကို ကၽြန္မရင္းႏွီး ေနလိုက္တာေနာ္..။ အာ႐ံုကိုထပ္စိုက္ရင္း ေသခ်ာနားေထာင္မိေတာ့...

ကၽြန္မ.. ဟုတ္တယ္.. ဒါကၽြန္မရဲ႕ ရယ္သံေတြ.. ေသခ်ာပါတယ္ ဒါဟာ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ရယ္သံေတြနဲ႔ ကၽြန္မပါပဲ.. လြယ္အိပ္ေလးကေရာ ကၽြန္မရဲ႕လြယ္အိပ္ကေလး... ေကာင္မေလး႐ဲ႕ ဆံႏႊယ္ေတြ ဒါဟာ ကၽြန္မဆံႏြယ္ေတြပဲ မဟုတ္လား...!!

"ကိုယ္ကမင္းထက္ အမ်ားႀကီးပိုပါတယ္..."
ဟင္..!! ဒါ... ဒါဟာလည္း... သူ... သူ႔အသံ..!! သူ႔အသံေလး..!! ေႏြးေထြးႏူးညံ့ ခ်ိဳသာလိုက္တာ... သူ႔လက္ေခ်ာင္း ႐ွည္သြယ္သြယ္ေလးေတြ... သူ႔ဆံပင္ ေပ်ာ့ေခြေခြေလးေတြ....!!

"ကိုယ္တို႔ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ မခြဲၾကဘူးေနာ္.."
နားေတြကို လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ အုပ္ၿပီးေခါင္းကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ရမ္းခါလိုက္မိေပမဲ့.. အသံေတြကိုၾကားေနရဆဲ...
"ဒီလမ္းဆံုေလးေပၚမွာ ဖိုးဖိုးဖြားဖြားေတြ ျဖစ္တဲ့အထိ ေမာင့္... လက္ကိုတြဲရင္း ေန႔တိုင္းေလွ်ာက္မွာေပါ့..."

ကၽြန္မ မ်က္ဝန္းေတြကို တင္းေနေအာင္ပိတ္ရင္း.. ေခါင္းငံု႔ၿပီး ႐ိႈက္ႀကီးတငင္ ငိုအခ်မွာ ဆည္းဆာကို အေမွာင္ေတြက ဝါးမ်ိဳလို႔...။ ခပ္ရင့္ရင့္ ေႏြေလ႐ူးက ႐ိႈက္သံေတြကို ေလနဲ႔အတူ ဆြဲေခၚသြားလိုက္တာ ေရာ္႐ြက္ဝါေတြက လြမ္းခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဟစ္ေအာ္သီက်ဴးရင္း ကခုန္ၾကတယ္...။ ႐ြက္ဝါေႂကြေတြနဲ႔ အလွဆင္ ခင္းက်င္းဖြဲ႔သီထားတဲ့ ဒီလမ္းဆံုမွာ ရစ္ဝဲေနတတ္တဲ့ ဝိညာဥ္ေတြအေၾကာင္းကို ဆည္းဆာကေတာင္ ရိပ္မိႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး...။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ ေမွာင္သြားတဲ့ လမ္းေပၚမွာေတာ့ ႐ြက္ဝါေႂကြေလးေတြ တစ္ဖတ္ၿပီးတစ္ဖတ္ တစ္ထပ္ၿပီးတစ္ထပ္ေပါ့..။

ထိုင္သူမဲ့တဲ့ ခံုတန္း႐ွည္ေပၚက ႐ြက္ဝါေလးေတြက ေဟာင္းႏြမ္း ေဆြးျမည့္.........။

ကၽြန္မရင္ထဲက မဖြဲ႕လိုက္ရတဲ့ စာေလးတစ္ပုဒ္ကလည္း လတ္ဆတ္ျခင္းေတြနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႔ ေဆြးျမည့္...။။

(ခင္ေလးငယ္)

႐ုပ္ေသး႐ုပ္..

မၿမဲျခင္းဟာ ၿမဲလြန္းတဲ့ေလာက
ညဟာ ညတာ႐ွည္ရျပန္တယ္
အခ်စ္နဲ႔စ အလြမ္းနဲ႔ ဆံုးရမယ့္ဇာတ္
မ က ခ်င္လည္း ငါ... က... ရ... ေပါ႔...။

ႀကိဳး႐ႈပ္ေအာင္ ဆြဲတတ္တဲ့
ငါ႔ဘဝ ႀကိဳးဆြဲဆရာရဲ႕
မင္းအလိုက် ငါ က ေနမိမွေတာ့
ငါ႔ က ကြက္ဟာ လွပါဦးမလား..!!

ငါ႔ က ကြက္ကို ငါႏိုင္ဖို႔
ႀကိဳးစား က ရင္း က ကြက္ ေတြေပ်ာက္
ေငါက္ ကနဲလည္း ရပ္မရ
ငါ႔ကို ေႏွာင္တြယ္ထားတဲ႔ ႀကိဳး
႐ွည္လြန္းမက ႐ွည္ဖို႔ မင္းပ်ိဳးေနမွေတာ့
အထပ္ထပ္ၿငိတာ ဆန္းတယ္လို႔ မဆိုသာ...။

အသက္ကို ဖြဖြ႐ွဴရင္း
ဒုတိယ က ကြက္ကို က ဖို႔စနင္း
ေျခအခ်မွာ လမ္းေပ်ာက္ကာ
ကူပါကယ္ပါ တစာစာလည္း မေအာ္သာေပါ႔..။

ငါ႔ ႀကိဳးဆြဲဆရာရယ္
မင္းက....
ငါ႔လက္ကို မ ငါ႔ေခါင္းက ထ
ငါ႔ေခါင္းကို မ ငါ႔ေျခက ႂကြ
ေနာက္ဆံုးေတာ့...
ငါဟာ အပံု႔လိုက္ လဲ.. ၿပိဳ.. က်...။

ငါ႔ ႀကိဳးဆြဲဆရာေရ...့
ငါ႔မ်က္ရည္က်
မင္းလိုတာလည္း မရမွေတာ့
အနိစၥသေဘာကုိ နမ္း႐ိႈက္
ငါ့ႀကိဳးေတြကို ျဖတ္ကိုက္
ကဲ........... မင္း
မၿမဲျခင္းတရားကို သက္ေသျပလိုက္...။

(ခင္ေလးငယ္)

ေသသြားသူ ေသသင့္သူ

သံုးသပ္ေသာ္..
သူသာ ေသြးေသာက္၊ သူ ေသြးေသာက္သူ
သူသာ သြတ္သြင္း၊ သူ သြတ္သြင္းသူ
သူသာ သြန္သင္၊ သူ သြန္သင္သူ
သူသာ သံုးသပ္၊ သူ သံုးသပ္သူ
သူသာ သီးသန္႔၊ သူသီးသန္႔
သူသာ သိုသိပ္၊ သူသိုသိပ္
သူသာ ေသသပ္၊ သူေသသပ္
သူသာ သက္ေသ၊ သူသက္ေသ..။

သို႔ေသာ္..
သူသည္ ေသးသိမ္၊ သူ ေသးသိမ္သူ
သူသည္ ေသာ႔သြမ္း၊ သူ ေသာ႔သြမ္းသူ
သူသည္ ေသေသာက္၊ သူ ေသေသာက္သူ
သူသည္ သုတ္သင္၊ သူသုတ္သင္
သူသာ သတ္သူ၊ သူသတ္သူ..။

သူသည္..
သူသည္ ေသသူ၊ ေသသြားသူ..။

သူသို႔..
သူသို႔ သင့္သူ၊ ေသသင့္သူ..။

ေသသြားေသာသူ၊ ေသသြားသူ..။
ေသသင့္ေသာသူ၊ ေသသင့္သူ..။

(ကိုရင္ေနာ္)

စိတ္မ်ားႏွင့္က်င္းပေသာေမြးေန႔...

၁၅-၃-၂၀၀၉

“ကေလးေလး၏ (၂၃) ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔..”

ကဗ်ာလက္ေဆာင္.. စာလက္ေဆာင္..

သမီးသို႔.. (အိျႏၵာ)

ေလလိႈင္းကပဲလာလာ
လွ်ပ္စစ္ဓါတ္နဲ႔ပဲလႊတ္လႊတ္
ေမတၱာဟာ. ေမတၱာပီသစြာ
ေႏြးလို႔ေမႊးလို႔ေပါ့..သမီး..။

စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ခ်စ္ခင္တာ
စိတ္ကိုစိတ္နဲ႔ၾကင္နာတာ
စိတ္ကိုစိတ္နဲ႔ေၾကာင့္က်တာ..
ဘယ္ေလာက္လွပလိုက္သလဲကြယ္..
အခုဆို သမီးဆီမွာ
သမီးအပိုင္သိမ္းထားႏိုင္တဲ့
ေမတၱာစိတ္ေတြကအမ်ားႀကီးေပါ့..။

ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္က
ကိုယ့္ခံတပ္ပဲ..သမီးေရ...

ဘ၀ဆိုတာ ေတာင္တက္ခရီးလဲျဖစ္ေသးေတာ့
အခုသမီးေရာက္လာျပန္တဲ့ ေတာင္ထြဋ္ေတာင္ထိပ္မွာ
တဖ်တ္ဖ်တ္...ခါ....ေနမယ့္
သမီး..ဆံႏြယ္ေလးကအစ
နာက်ဥ္က်ိမ္းစပ္ေနရွာမယ့္
သမီးေျခဖ၀ါးအစံုအဆံုး...

အားလံုးဟာ..

အဖိုးအနဂၢ...
သမီးရထားတဲ့ ဆုလာဘ္ေတြေပါ့...ကြယ္...။ ။

အိျႏၵာ (၇.၃.၂၀၀၉)

ေရႊေရာင္လႊမ္းေစ (မိုးျမင့္တိမ္)

ဆည္းဆာကို ေမြးဖြားတဲ႔ေန
ကုမုျဒာကို အသက္၀င္ေစတဲ႔လ
ညကို ေတာက္ပေစတဲ႔ၾကယ္နဲ႔
ေမတၱာမ်က္ႏွာၾကက္တို႔ မိုးတဲ႔ကမၻာေအာက္
မၪၨဴသကတစ္ပြင္႔ လွပစြာပြင္႔ခဲ႔ ။

ဂယက္လိႈင္းထန္ ဘ၀ေျမျပင္
ရဲရင္႔စြာ ထိုးေဖာက္ထြက္တဲ႔ႏြယ္
ၿမဲၿမံခိုင္က်ည္လြန္းတဲ႔ ၀ါး႐ံုတို႔ရဲ႕စိတ္နဲ႔
က်က်နန ေမြးျမဴတတ္ခဲ႔ရင္း
ေလာကဓံအလယ္မွာ မားမားရပ္
အၿပံဳးကို ခ်ယ္သတတ္ခဲ႔ရင္
ကေလးေလးေရ......
ဒီေမြးေန႔မွစ မင္းဘ၀
ေရႊ..ေရာင္..လႊမ္း..ေစ ။

စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္

ကေလးေလးအတြက္ ေမြးေန႔ဆုေတာင္း (ေကာင္းကင္ကို)

ဒီေမြးေန ့ကစျပီး
ကေလးေလးမ်က္ႏွာဟာ
ပန္းေတြပုိပြင့္မယ့္ ဥယ်ာဥ္ေလး တစ္ခုျဖစ္ပါေစ။

ဒီေမြးေန ့ေလးမွာ
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ အေဝးက
ကေလးေလးကုိ ခ်စ္တဲ့သူေတြ
ႏွလံုးသားေတြကိုေသြး
အစြမ္းထက္ဆံုး အားေဆးေတြ ကေလးေလးကို ေကၽြးဖို ့
အသည္းေတြျဖည္ျပီး
ပုလဲေတြသီ ေနၾကျပီ ကေလးေလး။

ဒီေမြးေန ့ကစျပီး
ကေလးေလးရဲ ့ဒုကၡေတြကုိ အေဝးေမွ်ာပစ္ဖို ့
ကမၻာအရပ္ရပ္က ပုိ ့သတဲ့ ေမတၱာေတြစုေပါင္း
ေခ်ာင္းေလးတစ္ခုျဖစ္ပါေစ။

ေကာင္းကင္ကို

အိမ္အျပန္ (ဖိုးေမာင္ - Happy Cloud)

မိုး႐ြာခ်ိန္မွာ လုိအပ္တာက ခိုလႈံရာတစ္ခု....

ႏွင္းသည္းခ်ိန္မွာေရာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးခုိလႈံရာပဲေပါ့...

အလြမ္းေတြ သည္းေနခ်ိန္မွာေရာ...?

အႏြမ္းေတြ ေ၀ေနခ်ိန္မွေရာ...?

ဘ၀ဆိုတာ...

ၾကည္ႏူးခ်ိန္ထက္

လြမ္းဆြတ္ခ်ိန္က ပိုမ်ားေနသလုိပဲ...

႐ႊင္လန္းခ်ိန္ထက္

ႏြမ္းလ်ခ်ိန္ေတြ ကဲေနသလုိပဲ...

ဘာျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ဓါတ္တင္းၿပီး...

ေျခလွမ္းေတြ ခပ္စိတ္စိတ္နဲ႔

ဘ၀ဆိုတာကို...

တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေလး ျဖတ္သန္းေနၾကတာေလ...

အဲဒီေတာ့ ေပ်ာ္စရာဆုိတာထက္...

စိတ္ေျပရာ...

စိတ္ေျဖရာေတြသာ...

ႏွလံုးသားမွာ လြယ္ပိုးရင္း....

ခရီး႐ွည္ကိုဆက္ေနဦးမယ္...

ငါ အသက္႐ွင္ေနသမွ်ေပါ့...

အဲဒါကိုသာ...

မေက်နပ္ခဲ့ရင္

ဘ၀မွာ ငါေနခဲ့တယ္ဆုိတာ

ျပစရာ႐ွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး...

ေျခရာေတြျပန္ၾကည့္ၿပီး

႐ႊင္လန္းခ်ိန္ေတြ...

ပင္ပန္းခ်ိန္ေတြ...

ႏြမ္းသမွ်အခ်ိန္ေတြ...

တမ္းတတဲ့ အခ်ိန္ေတြ...

လုိခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြ...

လုိအပ္တဲ့ဆႏၵေတြ...

႐ွိခဲ့တဲ့အရာေတြ...

မရွိခဲ့တဲ့အရာေတြ....

အားလံုး... အားလံုးေသာ

အရာေတြအရာေတြ အတြက္

ငါေက်နပ္ေနတယ္...

အဲဒါကိုပဲ...

အသက္႐ႈသံ

ငါ့အသက္႐ႈသံမရပ္သမွ်

ရင္ခံုၾကည္ႏူးေနရတယ္...

တကယ္ပါ....

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ..

မီးေတာင္ေပါက္ကြဲသလုိ...

၀ုန္းကနဲ ေပါက္ကြဲမွ ရမယ္ဆိုရင္...

ငါ့ဘ၀ကို

မီးၿငိမ္းေတာင္ အျဖစ္သာ

ထာ၀ရေနထုိင္ခြင့္ေပးပါ...

ငါ့ရဲ့ ရင္ထဲမွာ...

ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း..

ၿငိမ္သက္ျခင္း...

ေအးေဆးျခင္း...

ေပ်ာ့ေပ်ာင္းျခင္း ေတြသာ

အစဥ္ ကိန္းေအာင္းေနထုိင္ခြင့္ေပးပါ...

အဲလုိေနထုိင္ခြင့္ရျခင္းကပဲ....

အရာအားလံုးကိုပုိင္ဆုိင္ရျခင္းထက္

ငါ အျမတ္ႏိုးဆံုးဆႏၵမြန္တစ္ခုပါ...

ေနျခင္းႏွင့္ေသျခင္းကိုလည္း

ေမ့ေလ်ာ့ႏုိင္ပါၿပီ...

၀မ္းသာျခင္းေတြ ၀မ္းနည္းျခင္းေတြကိုလည္း

တည္ၿငိမ္စြာခံယူႏိုင္ပါၿပီ....

အဲဒါကိုရရွိတဲ့ေန႔မွာေပါ့...

တကယ္ပါ...

အဲဒီ ခံယူခ်က္ကေလးႏွင့္သာ....

ခုခ်ိန္ေလးကို ေနထုိင္ခြင့္ေပးပါေတာ့...

အဲဒါပဲ...

ငါလုိအပ္တာပါ...

ဖိုးေမာင္ (Happy Cloud)

ပြင့္ဖတ္ နံပါတ္ ၂၃ (အိပ္မက္ရွင္)

ၾကည့္စမ္း ...
အာ႐ုဏ္ဦးသမ္းတဲ့ မိုးေသာက္မွာ
ေနျခည္ေတြ ျဖာလို႕ ... လင္းလို႕
ေလေျပ အေသြးမွာ ႏြဲ႕ရမ္း ...
ပြင့္လန္းေ၀ျဖာ ...
အလွမ်ားစြာနဲ႕ တင့္ဆန္းေ၀ဆာခဲ့
အို ...
မာလာပန္းဥယ်ာဥ္ ... ။

အျဖဴ အနီ ...
အညိဳ အ၀ါနဲ႕ အျပာစြက္
ေရာင္စံုေတြ ပံုလို႕ ထပ္ခဲ့ ...
အပြင့္ အခက္ ...
အဖူး အငံု
အကိုင္း အဖ်ား
ႏိႈင္းထားသလား မွတ္ရေအာင္
အလွခ်င္း ၿပိဳင္ေနပံုမ်ား ... ။

ကဲ ...
ဒီဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲ
အလွခ်င္း သူတင္ကိုယ္တင္ႀကဲဖို႕
မာန္၀င့္ ဟန္စြင့္
ေမႊးရနံ႕တင့္ေနဆဲ
ေဟာ ဟုိက
ပန္းတစ္ပြင့္လည္း ႐ွိေနတယ္ ... ။

အဲ့ပန္းတစ္ပြင့္မွာ
ပြင့္ခ်ပ္ေလးေတြ မာန္ခ်ီဦးႂကြဖို႔
ငံုဖူးရတဲ့ ဘ၀႐ွိတယ္ ...
အဲ့ပန္းတစ္ပြင့္မွာ
ခက္႐ြက္ေလးေတြ စိမ္းလန္းေတာက္ပဖို႕
ေရစင္ဆမ္းတဲ့ ဘ၀႐ွိတယ္ ...
အဲ့ပန္းတစ္ပြင့္မွာ
ပိုးမႊားေပါင္းျမက္ေတြ ကင္းျပတ္လွပဖို႕
႐ွင္းသက္သုတ္သင္ရတဲ့ ဘ၀႐ွိတယ္ ...
ေနာက္ဆံုး သူက
လိုအပ္ခ်က္ ႐ွာမရေအာင္ လွဖို႕
ပြင့္ခ်ပ္ေတြ တစ္ဖတ္ၿပီး တစ္ဖတ္
တစ္လႊာေပၚ တစ္လႊာအပ္လို႔
အသာအယာပဲ လွစ္ဟကာ ႂကြခဲ့ ...
သိမ္ေမြ႕ႏုညံ႕စြာလည္း လွခဲ့ ... ။

ပန္းပြင့္ေလးရဲ႕ အဆင္းက ...
ပသာာဒႂကြဖို႔ထက္
ျမင္သူ ၾကည္ႏူးေစဖုိ႔ ...
ပန္းပြင့္ေလးရဲ႕ ရနံ႕က
ခ်ိဳအီသင္းပ်ံ႕ဖို႕ထက္
ျမင္သူ လန္းဆန္းေစဖို႕ ...
ပန္းပြင့္ေလးရဲ႕ အခက္အလက္က
စိမ္းလန္း...
ႏုနယ္ ...
ျမင္မိသူရဲ႕ ႏွလံုးသား
ႏုညံ႕သြားေအာင္ ဖမ္းစားလို႕ ... ။

ဒီလိုနဲ႕
ပန္းပြင့္ငယ္
တစ္လႊာေပၚ တစ္လႊာအပ္လို႕
အဆင့္ဆင့္တက္လာ ...
တစ္ခ်ပ္ၿပီး တစ္ခ်ပ္
တစ္ထပ္ၿပီး တစ္ထပ္ပြင့္အာ
ေဟာ ...
ႏုညံ႕ၿပီး ရင့္က်က္လာလိုက္တာ
နံပါတ္ ၂၃ ပြင့္ခ်ပ္အၾကြ
အစြမ္းကုန္ ျပည့္၀
မာန္တင့္ကာ လွေနဖို႕ အသင့္ ... ။ ။

အိပ္မက္ရွင္

(သုတ၊ ရသနဲ႕ အႏုပညာပန္းပြင့္ေတြ စံုညီပြင့္ဖူးေ၀ျဖာေနတဲ့ ဘေလာက္ဂါ ရပ္၀ွမ္း ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီးထဲက သိပ္ကို လွပတင့္ဆန္း ေနတဲ့ ပန္းပြင့္ကေလးျဖစ္တဲ့ တူမငယ္ ကေလးေလးရဲ႕ ပြင့္ခ်ပ္ေလး ၂၃ ခ်ပ္ေျမာက္၊ ၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕အတြက္ ဦးငယ္အိပ္မက္႐ွင္မွ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ အမွတ္တရပါ ..)

ခ်ီတက္ပါယုန္ငယ္ (Craton)

ေလာဘေဒါသမရွိ ယုန္ငယ္တစ္ေကာင္

အေဆာင္အေယာင္ မခင္တြယ္တဲ႔

ပကတိအျဖဴေရာင္

အသက္ျပင္းျပင္းငိုေႂကြးမႈတစ္ခုေပြ႔ပိုက္

သိမ္ငယ္ျခင္းရနံ႔ေတြ ႐ွဴ႐ႈိက္ေနရတယ္

မဆိုသာ ဒီဝဋ္ေႂကြးနယ္ကို လြန္ေျမာက္ရင္

အေမွာင္ခြင္းေဖာက္ အလင္းေရာက္မွာမို႔

မေလွ်ာ႔တမ္းေမတၱာဇြဲေတြနဲ႔

ခပ္ရဲရဲလွမ္းလိုက္ပါယုန္ငယ္...။

Craton

ငိုေဖာ္ငိုဖက္၊ အားေပးေဖာ္ အားေပးဖက္ျဖစ္သည္႔ ခ်စ္ေသာမမ ကေလးေလး၏ ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာတိုင္ က်န္းမာေပ်ာ္႐ႊင္ေသာ ႏွလံုးသားတစ္စံုကို ဆက္လက္ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ.. ဘဝအဆက္ဆက္ မမနဲ႔က်န္ရွိတဲ႔ ေရစက္ေတြ မကုန္ဆံုးပါရေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ...

မွ..
သားငယ္ေလး

ခြန္အားျဖည့္ ကေလးေလး.. (ေဆာင္းယြန္းလ)

ဘဝခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ့ေနရာမွာ

၂၃ဆိုတာ ဘာၾကာေသးတာမွတ္လို႔လဲ ကေလးေရ...

စိတ္တို႔ရဲ့ ခြန္အားကို စားသံုး

အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္

ပန္းတိုင္မေပ်ာက္ေစဖို႔အတြက္

ရဲရင့္ ရင္ဘတ္ထဲက ႏွလံုးကိုဓားလိုေသြး

တရားဆိုတဲ့ အသိကို အားတခုအၿဖစ္ ေမြးႏူိင္ေစၿပီး

ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ ခရီးနဲ႔

ဘဝရဲ့ တိုက္ပြဲတိုင္းမွာ

ေအာင္ၿမင္ၿခင္းရဲ့ ၿမွားေတြ ပစ္ခြင္းႏူိင္ပါေစ ကေလးေရ...

ေဆာင္းယြန္းလ

ေကာင္းကင္ျပာေအာက္က ကေလးေလး.. (မုိးၾကယ္)

သူေလးေရာက္လာတယ္
ေကာင္းကင္ျပာေအာက္
ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြဖိတ္စင္က်လိုု႕
ထပ္တိုုးၿပီးေပ်ာ္ၾကစိုု႕..

ဘ၀လမ္းတိုုင္း
ေလခါးထစ္ေတြေရွ႕ေရာက္
ထပ္တိုုးၿပီးသာေလွ်ာက္ႏိုုင္ေစ..

ေကာင္းကင္ျပာေအာက္က
ေန႕စြဲေတြအေၾကာင္း
ထပ္ေလာင္းေျပာလိုု႕
ေပ်ာ္ၾကရေအာင္ေပါ့...

ေပ်ာ္႐ႊင္စရာေမြးေန႔မွသည္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုုင္...


မိုးၾကယ္

ခေလးအ႐ုပ္မေလး (ေမာင္မ်ိဳး)

ပန္းကေလးတစ္ပြင္
ျဖဴနီျပာ၀ါ ေရာင္စံုပန္းေတြၾကား
ခေလးေလးက အျဖဴေရာင္စံပယ္ပန္းေလးေပါ့ ။
ေမႊးရန႔ံသင္းထံုထံုေလးေတြနဲ႔ ၀န္းက်င္ကို အေပ်ာ္ေတြကူးစက္ေစတယ္
ညီမေလးေရ႕
မင္းက ေကာင္းကင္က ၾကယ္ကေလးတစ္လံုးဆိုရင္
တို႔ေတြက ၾကယ္တာရာအစုေလးပါ
အတူတူ လင္းလက္ခဲ့တယ္
မင္းက ပ်ံသန္းတဲ့ငွက္ငယ္ေလးဆို
အျဖဴေရာင္ ေမတၱာ အကိုင္းခက္ေတြနဲ႔ ေလလႈိင္းဘေလာ့သစ္ပင္ေလးမွာခုိးနားပါ
အၾကင္နာတရားေတြရွိတယ္ ေဖးမမယ့္ လက္ေတြရွိတယ္
ခေလးေလး ခ်စ္တဲ့ ဦးေနာ္ နဲ႔ ေမေမခင္ ရွိတယ္
ဘာမွမေတာ္တဲ့ အစ္ကိုေတြ အစ္မေတြရွိတယ္
အားငယ္တဲ့ အခါ စကားေတြအမ်ားႀကီးေျပာပစ္လိုက္ပါ
ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခါ ေ၀မွ်လိုက္
ေလာကမွ ငါတစ္ေယာက္တည္းဆိုတဲ့ အေတြးမ၀င္မိေစလိုက္နဲ႔ေနာ့္
ဒီလိုေန႔မ်ိဳးမွာ ေပ်ာ္စရာေတြနဲ႔ အျပည့္ျဖစ္ပါေစ ညီမေလးေရ႕
ေမြးေန႔အမွတ္တရမွာ ကဗ်ာလည္းမဟုတ္
စာလည္းမဟုတ္တဲ့ စကားလက္ေဆာင္ေလးပါ။
ေမြးေန႕မွစ ေရွ႕ဆက္ေနရက္ေတြ က်န္းမာရႊင္လန္းပါေစ ညီမေလးေရ႕
Happy Birthday ဗ် ။

ေမာင္မ်ိဳး

ခ်စ္စရာကေလးေလး (ေခးေရာ႔စ္)

က ကေလးေလး
၀လံုး ၀ိုင္း၀ိုင္းေရး။

ဘ၀ အေမာ အေတြးေတြနဲ႔
မိႈင္ေတြ မေငးနဲ႔ က-ကေလးေလး။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ အားမာန္ နဲ႔ ဘ၀ပင္လယ္ကို
ကူးခတ္လို႔ေျပး က-ကေလးေလး။

ခ်စ္စရာ စကား မပီကလာနဲ႔
အျမဲ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေဆာ႔ ကစားေနႏိုင္ပါေစ က-ကေလးေလး။

ေမြးေန႔မွ စလို႔ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ေမေမခင္ ဦးေနာ္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အတူေနႏိုင္ပါေစ က-ကေလးေလး။

ေခးေရာ႔စ္

ညီမေလး သို႕.... (မမသီရိ)

ညီမေလးေရ...
လမ္းဆိုတာ..
ပန္းခင္းထားတာလဲ ရွိမယ္
ဆူးနင္းရတာလဲ ရွိမယ္..
ပန္း ခင္း ခ်င္ ခင္း..
ဆူးနင္း ခ်င္နင္း...
တလွမ္းခ်င္း ဆက္ေလွ်ာက္ ရမွာ .. ဘ၀ ဆို တာပါ...

ညီမေလးေရ...
ဘ၀ စစ္ေျမတလင္းမွာ..
သီခ်င္းေလးေတြ ဆို ခါဆို..
ငိုတဲ့ အခါ ငို လိုက္...
ေရစီးသာတဲ့ အခိုက္ ..ေပ်ာ္..
ေရဆန္ကို လဲ ရဲ ရဲ ကူး..
က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ .. ေမြးေန႕ေတြ မွာ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း အျဖာျဖာ နဲ႕
ခ်မ္းေျမ႕ ျခင္း မဂၤလာမ်ား...
ညီမေလး အနား...
ခ စားႏိုင္ၾကပါေစ...
ခ်စ္ေသာ .. ညီမေလး ေရ......။

မမသီရိ

ေမ့ခ်စ္သမီးေလး.. (ခင္ေလးငယ္)

သမီးႏွလံုးေလး တစ္ခ်က္ခုန္လိုက္တိုင္း ေန႔သစ္အတြက္ ေတာက္ပမယ္႔
အလင္းေလးက ေျပးၿပီး ေပြ႕ဖက္ခ်င္လြန္းလို႔ေပါ့....

သမီးဝင္သက္ေလေငြ႕ေငြ႕ေလး တစ္မွ်င္ဟာ ေန႔သစ္ကိုႀကိဳဖို႔
ခြန္အားမ်ားစြာကို ေပးခ်င္လို႔တဲ့ေလ...

သမီးထြက္သက္ေလးကို မႈတ္အထုတ္မွာ ေျခလွမ္းသစ္အတြက္
ေန႔အေဟာင္းေလးက လည္ေတြေတာင္ စင္းေပးလို႔ေနၿပီ...

သမီးမ်က္ဝန္းက မ်က္ေတာင္ေလးအခတ္ဟာ ပန္းေလးေတြကို
ေငးလို႔.. ငွက္ေလးေတြကို ေမာ့ၾကည့္ဖို႔ေလ သမီးရယ္...

သမီးဆံႏြယ္ေလးေတြ သပ္အတင္မွာ သမီးဆီ သယ္ေဆာင္
ယူလာမဲ့အရာဟာ လတ္ဆတ္ျခင္းေတြေပါ့...

သမီးလက္ကေလး အလႊဲမွာ ပန္းေလးေတြက အလုအယက္
ၿပံဳးျပၾကဖို႔ ႀကိဳၿပီးျမဴးေနၾကၿပီေလ...

သမီးေခါင္းေလး အဆတ္မွာ ငွက္ကေလးေတြက ေတးဆိုခ်င္လြန္းလို႔
ေစာင့္ေနရင္း ငိုမဲ့မဲ့ေလးေတြေတာင္ ျဖစ္ေနၾကၿပီ...

သမီးေျခလွမ္းေလး ဖြဖြအခ်မွာ စမ္းေခ်ာင္းေလးက ေရေအးေလးေတြ
ေျပးစီးလာဖို႔ အရွိန္ေတြေတာင္ယူလို႔...

သမီးရယ္သံေလးတစ္စမွာ ကဗ်ာလွလွေလးေတြက ခုန္ေပါက္ၿပီး
ေကာင္းခ်ီးသံေတြ ညံခ်င္လြန္းေနၿပီ...

ႀကိဳလင့္ေနတဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ေလာကအိမ္ထဲမွာ သမီးကိုခ်စ္တဲ့
သူေတြအမ်ားႀကီး ေစာင့္လို႔ေနၾကေရာေပါ့...

ေဟာ... ၾကည့္စမ္း..!! ေန႔သစ္ရဲ႕ ေရာင္ခ်ည္ေလးေတြေတာင္
သမီးပါးေလးေတြေပၚမွာ ဝဲျဖာက်လို႔....

ကဲ... ခ်စ္စရာ ေမ့ သမီး အိတ္ပုတ္မေလးရယ္ ေမ Birthday kiss ေလး
ေပးမလို႔ ျမန္ျမန္ ထ... ပါေတာ့...!!

သမီးကိုခ်စ္တဲ႔
ေမေမခင္

မမကေလးေလးအတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္.. (ကေလးငယ္ေလး)

မမကေလးေလးအတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ပို႔စ္ေလး သမီးရဲ႕ဘေလာ႔ မွာ တင္ထားပါတယ္႐ွင္..

“အျဖဴေရာင္ အိပ္မက္” (မိုးေမာင္ - Happy Cloud)

ပတ္၀န္းက်င္ တစ္ခုလံုးသည္ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ အျဖဴေရာင္ခ်ည္းသက္သက္ ျဖစ္ေနသည္။ ဒီေနရာမွာ ေကာင္းကင္ကလဲ အျဖဴ၊ ေျမျပင္ကလဲ အျဖဴ၊ သစ္ပင္ႀကီးငယ္ေတြကလဲ အျဖဴေတြပဲ၊ ပန္းကေလးေတြဆိုရင္ ျဖဴအိၿပီး လန္းဆန္းေနတာ။ ဒီေနရာမွာ အိုမင္းေနတဲ့ သစ္ပင္ႀကီးေတြနဲ႔ လမ္းမႀကီးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ျဖဴစင္ျခင္းကမာၻမွာ ရွင္သန္ေနရတာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနဟန္ ရွိၾကတယ္။ သာယာလိုက္တာ.. ေအးခ်မ္းလိုက္တာ.. တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလကိုက သန္႔စင္ၿပီး လတ္ဆတ္လို႔ေပါ့။ အျဖဳေရာင္ အတိၿပီးတဲ့ ေနမင္းကလည္း ပူေလာင္မႈကို မေပးပဲ ေႏြးေထြးၿပီး လန္းဆန္းေစတယ္။

ဒီေနရာမွာ ၀ါဒေတြမရွိဘူး..
ပုဂၢိဳလ္စြဲေတြ မရွိဘူး..
လိုခ်င္တပ္မက္စိတ္ေတြ မျဖစ္ေပၚဘူး..
ကၽြန္နဲ႔ သခင္၀ါဒဆန္တဲ့ ယံုၾကည္မႈေတြ မထြန္းကားဘူး..
ငါဆိုတဲ့ စိတ္ေတြကေတာ့ရွိတယ္ ဒါေပမယ့္ သင့္တင့္မွ်တ႐ံုထက္ မပိုၾကဘူး..
.......................
......................

(((အလို)))
ဒီေဒသမွာရွိတဲ့ လူသားအားလံုးဟာ အျဖဴေရာင္ခ်ည္ထည္ေတြ ၀တ္ဆင္ထားၾကတဲ့ ကေလးငယ္ေတြပါ့လား...
သူတို႔တေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကစားေနၾကရင္း ေအာ္ဟစ္ေနၾကပံုက ေဘးကလူ ၾကည့္ရင္ေတာင္ အေပ်ာ္ေတြကူးစက္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာေစတယ္။ ကေလးငယ္ေလးေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေလးေတြဟာဆိုရင္ တကယ့္ကို ၾကည္စင္ၿပီး အရည္လဲ့ေနတဲ့ စိန္တံုးေလးေတြလိုပဲ။ အသားကေလးေတြဟာဆိုရင္လည္း ၀င္းဖန္႔ၿပီး စိုလက္ေနတဲ့ အသြင္နဲ႔ ႏုႏုနယ္နယ္ ခ်စ္စဖြယ္ေလးေတြ..။

သူတို႔ကို ဘယ္သူစုစည္းၿပီး ဒီေနရာကို ပို႔ထားတာပါလိမ့္....
အားလံုးဟာ အရြယ္မတိမ္းမယိမ္းနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ ျပည့္ျပည့္ၿဖိဳးၿဖိဳးေလးေတြ..။ ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ... ၾကည့္ရတာ မ်က္စိထဲေရာ ႏွလံုးသားထဲမွာပါ ၿငိမ္းခ်မ္းလြန္းလို႔.. သူတို႔ေလးေတြ ကစားေနတဲ့ေနရာရဲ႕ မလွမ္းမကမ္း ခံုတန္းေလးက ထိုင္ၾကည့္ေနမိတယ္။

ထိုအခိုက္... ကစားကြင္းရဲ႕ ေထာင့္တေနရာက စကားေျပာသံ သဲ့သဲ့ ၾကားရတယ္...

“က်ဳပ္တုိ႔ ျဖဴစင္ျခင္းေဂဟာေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့ အေျခခံေဆာက္လုပ္ေရး ပစၥည္းေတြ အေတာ္ေလးစံုလင္ေနၿပီဗ်”
“အင္း... ဒါဆို ကေလးေတြအတြက္ က်ဳပ္တို႔ မနက္ျဖန္ပဲ စၿပီးေဆာက္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ”...

အျဖဴေရာင္ ၀တ္႐ံုကိုယ္စီနဲ႔ အဖိုးအိုႏွစ္ေယာက္..
သူတို႔ဟာ အိုမင္းေနၾကေပမယ့္ မ်က္လံုးမ်က္ဖန္ေတြဟာ ထက္ျမက္ၿပီး ၿငိမ္းေအးတဲ့ အသြင္ ေဆာင္ေနၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ စကားေၾကာင့္ နဂိုကမွ ကေလးေတြအေပၚ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္အခံနဲ႔ ျဖဴစင္ျခင္းေဂဟာ ေဆာက္လုပ္ရာမွာ ၀ိုင္း၀န္းကူညီခ်င္ေနမိတယ္။ ဒါနဲ႔...

“ဦးရီးတို႔ခင္ဗ်ာ... ျဖဴစင္ျခင္းေဂဟာ ေဆာက္လုပ္ရာမွာ.. က်ေနာ္လည္း ပါ၀င္ကူညီပါရေစလား ခင္ဗ်ာ” လို႔ ခြင့္ပန္လိုက္တယ္။

ပထမအဖိုးအိုက..
“ေဟ.. မင္းက ကူညီခ်င္တာလား”
“ဟုတ္ပါတယ္..ခင္ဗ်ာ”
“က်ေနာ္႔ အေနန႔ဲ ဉာဏ္အားမကူႏိုင္ေတာင္ လက္႐ံုးအားနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ကူညီပါရေစဗ်ာ”
“ေအး..ရပါတယ္”
“ဒါထက္.. တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို အရင္ေျပာျပရအံုးမယ္”
“အဲဒါက...တကယ့္ကို ျဖဴစင္လြန္းတဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ဘ၀တသက္တာအတြက္.. စစ္မွန္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေလာကဓမၼေတြကို တို႔တေတြ ခ်မွတ္လမ္းျပ ေပးဖို႔ပါပဲ”
“ဒီေတာ့.. တို႔ႏွစ္ေယာက္က ဒီလိုစီစဥ္တယ္၊ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ အိပ္စက္ခ်ိန္မွာ အိပ္မက္ေတြ အျဖစ္နဲ႔ ညစဥ္ ေလာကဓမၼေတြကို ပို႔ခ်သင္ၾကားေပးမယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႔ေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ လူႀကီးေတြနဲ႔တန္းတူ ေလ့လာမွတ္သားႏိုင္တဲ့ အသိဉာဏ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနေစဖို႔.. ေဟာဒီက ငါ့သူငယ္ခ်င္းႀကီး ကိုယ္တုိင္ သူတတ္စြမ္းတဲ့ ပညာရပ္နဲ႔ အက်ိဳးျပဳစီစဥ္ထားတယ္”

ထိုအခါ ဒုတိယအဖိုးအိုက...
“အခုလည္း သူတို႔ေတြရဲ႕ အိပ္စက္ခ်ိန္ေလ.. သူတို႔ရဲ႕အိပ္စက္ခ်ိန္မွာ အိပ္မက္အျဖစ္နဲ႔ ဒီေနရာကို ညစဥ္ညတိုင္း ေခၚထားတာေပါ့”
“ျဖဴစစ္ျခင္းေဂဟာေဆာက္ဖို႔ တတ္ကၽြမ္းရမယ့္ပညာထက္.. အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကသာ အေရးႀကီးတာပါ..”

ဒါေတြကေတာ့..
(၁) ေလာကရဲ႕႐ိုးသားျခင္းေတြ ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အက်င့္သီလကို ျဖဴစင္ဖို႔..
(၂) ႏုနယ္တဲ့ ကေလးေတြရဲ႕စိတ္မွာ အေၾကာက္တရားကို ဖယ္ထုတ္ႏိုင္ၿပီး ေလာကရဲ႕မၿမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာကို ရဲရင့္စြာ လက္ခံရဲဖို႔..
(၃) မိဘတို႔အေပၚ ထာ၀ရ႐ိုေသကိုင္း႐ိႈင္းၿပီး သတၱ၀ါတိုင္းအေပၚ ေမတၱာတရားႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ပြားမ်ားတတ္ေစဖို႔..
(၄) အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ စိတ္အလ်ဥ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္ျခင္း၊ ပ်က္ျခင္းသေဘာကို တျဖည္းျဖည္း သတိကပ္ ဆင္ျခင္လာႏိုင္ေစဖို႔..
(၅) အက်င့္သီလပိုင္း အေနနဲ႔က ေလာကမွာ ထြန္းကားေနတဲ့ ဘာသာတရားႀကီး ေတြထဲက တူညီတဲ့ အက်င့္သီလ ေစာင့္ထိန္းမႈေတြကို အရင္သင္ၾကား ေပးရမွာေပါ့။

“အဲဒီအခါ သူတို႔ေတြဟာ ကိုယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ အားလံုးရဲ႕ လႈပ္ရွားျပဳမူမႈေတြကို အက်င့္သီလနဲ႔ယွဥ္ကာ ဆင္ျခင္မိလာၿပီး ေလာကက်င့္၀တ္ေတြကို ေစာင့္စည္းႏိုင္တဲ့ လူသားေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ျဖဴစင္ျခင္းေဂဟာရဲ႕ အေျခခံအုတ္ျမစ္ဟာ သီလဆိုတဲ့ အေျခခံေဆာက္လုပ္ေရး အတတ္ေပါ့။ သီလကို အေျချပဳထားတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရးအတတ္နဲ႔ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ျဖဴစင္မႈကို လူႀကီးျဖစ္တဲ့အထိ ထိန္းသိမ္း သြားႏိုင္ရမယ္။ ဒါမွ ကမာၻေလာကႀကီးဟာ မေကာင္းမႈေတြ ေလ်ာ့ပါးလာမွာေပါ့”

အဖိုးအိုႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို နားေထာင္ရင္း ကေလးငယ္ေလးေတြ အတြက္ ၾကည္ႏူး၀မ္းေျမာက္ မႈနဲ႔အတူ ၾကက္သီးေမႊးညင္းမ်ားပင္ ထမိတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဒီိလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ကေလးငယ္တစ္ဦးအျဖစ္ ရွင္သန္ခြင့္ရခဲ့ ခ်င္လိုက္တာ။ အခုေတာ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ အတိၿပီးတဲ့ စိတ္ကို ေမာင္းႏွင္လို႔ လူ႔ေလာကႀကီးမွာ အမႈိက္အျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ေတြ အေတာ္ေက်ာ္လာခဲ့ရၿပီ။

ထိုသို႔ ေတြးမိေနစဥ္ အခိုက္... ဒုတိယအဖိုးအိုက ၿပံဳး႐ႊင္ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္...

“ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြအတြက္ ေတြးေတာ ပူပန္မေနပါနဲ႔ ကြာ”
“ဗ်ာ.. အဖိုးက က်ေနာ္ေတြးေနတာကို သိတယ္ေပါ့”
“ဟား.ဟား. ဒါကထားပါကြာ.. အခု အနာဂတ္ရဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးၾကဖို႔ပဲ စဥ္းစားပါေတာ့”
“ေအး.. တခါတည္းလည္း မင္းကိုေျပာရအံုးမယ္.. တို႔အခု ျဖဴစင္ျခင္းေဂဟာ ေဆာက္လုပ္ဖို႔ ပထမဆံုးလုပ္သား အျဖစ္ မင္းကိုေ႐ြးခ်ယ္လို႔ အိပ္မက္လူသား အျဖစ္နဲ႔ ဒီေနရာကို ေခၚလိုက္တာပါ”
“ဗ်ာ... ဟုတ္လား ၀မ္းသာလိုက္တာ”
“ေနာက္ေန႔ေတြကစၿပီး တို႔နဲ႔အတူ လုပ္အားေပးေပါ့ကြာ..ေနာ္”
“စိတ္ခ်ပါ အဖိုးတို႔ရယ္ က်ေနာ္႔ကိုသာ ေခၚဖို႔မေမ့ပါနဲ႔”

အဖိုးအိုႏွစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကို ၾကည္လင္ေသာအၿပံဳးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး..

“ေအးအခုေတာ့ မင္းအိမ္ျပန္လိုက္ပါအံုး၊ ေနာက္ရက္ေတြကစၿပီး တစ္ေလွတည္းစီးၿပီး တစ္ခရီးတည္း သြားၾကအံုးစို႔ ေမာင္ရင္ေရ”

ပထမအဖိုးအိုက က်ေနာ္ပုခံုးကို အသာအယာ လွမ္းပုတ္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ.. ေအးျမတဲ့ ဓာတ္လႈိုင္းတစ္ခု ခႏၶာကိုယ္ထဲကို စီး၀င္လာသလို ခံစားမိလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့.. အဖိုးအိုတို႔၏ ေႏြးေထြးတဲ့ ႏႈတ္ဆက္အၿပံဳး... ကေလးငယ္ေလးေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာရယ္ေမာ ျမဴးထူးေနတဲ့ အသံေလးေတြ.. အျဖဴေရာင္ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ ေတးသီေနတဲ့ အသံေတြ.. အို... ေျပာေနရင္း.. အျဖဴေရာင္ ယုန္ကေလးေတြ က်ေနာ့္ေရွ႕က ျဖတ္ေျပးသြားၾကတယ္ဗ်ာ...
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲ အားလံုးကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာန႔ဲ အားလံုးကိုႏႈတ္ဆက္ေနမိတယ္။

ဒီေန႔ကစၿပီး က်ေနာ္ဟာ ကမာၻေလာကႀကီးအတြက္ အက်ိဳးျပဳဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၿပီေလ... က်ေနာ့္ရဲ႕ အိမ္အျပန္ခရီးက ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြအျပင္ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ ေတြ တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ က်ေနာ့္အရင္းႏွီးဆံုးသူရဲ႕ လက္ေတြကို တေပါင္းတည္း ဆုပ္ကိုင္လို႔ သာယာတဲ့ ေန႔သစ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို ဖန္ဆင္းခြင့္ ရအံုးမယ္ေလ....
........................
........................

((((((ကလင္..လင္...လင္...လင္))))))
(((ကလင္.....လင္...လင္..လင္)))
“ေဟ့ေရာင္... ေနဖင္ထိုးေနၿပီ ထေတာ့ဟ”
“ႏိႈးစက္က ဒီေလာက္ေအာ္ေနတာေတာင္ မထႏိုင္ဘူးး.. ၿပီးေတာ့ မ်က္ႏွာႀကီးကလည္း အိပ္ယာႏိုးတာေတာင္ ၿပံဳး႐ႊင္လို႔.. အရင္ေန႔ေတြကဆို စူပုတ္ၿပီး အိပ္ယာထတဲ့ေကာင္... ဘယ္ေကာင္မေလးနဲ႔ အိ္ပ္မက္ေနလဲ မသိဘူး”

အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အသံကို ၾကားေတာ့မွ...
((ဟိုက္)) အလုပ္ေနာက္က်ျပန္ၿပီ... “ေအးေဟ့... ထၿပီဟ.. ထၿပီ”
အိပ္ယာကို အသည္းအသန္ သိမ္းရင္း ေနာက္ေန႔ညေတြေတာ့ အေစာႀကီးအိပ္ေတာ့မည္ဟု ေတြးလို႔သာ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနေတာ့ေလသည္။

ပကတိျဖဴစင္ျခင္းေတြ...
ေလာကရဲ႕ အနားသတ္မ်ဥ္းေတြျဖစ္တဲ့ အက်င့္သီလေတြ..
႐ိုးသားၿပီး ပုဂၢိဳလ္ေရးကင္းတဲ့ ေလာကပါလတရားေတြ..
တေန႔ေတာ့ လူ႔ကမာၻႀကီးမွာ ထြန္းကားလာအံုးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ စိတ္ကူးရင္း......

႐ႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစ

မိုးေမာင္

ကေလးေလး က်န္းမာလန္းဆန္းလို႔ ဘ၀ကိုအ႐ႈံးမေပးပဲ ခင္ရာေဆြမ်ိဳးရင္းႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဦးေနာ္၊ မငယ္ႀကီးတို႔နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လက္တြဲ၍ ၿပံဳးေပ်ာ္ၾကည္ႏူးေနႏိုင္ပါေစဗ်ာ.....

စိတ္မ်ားႏွင့္က်င္းပေသာေမြးေန႔.. (ကိုရင္ေနာ္)

သမီးကေလးေလးေရ..!!

ဦးေနာ္က သမီးအတြက္ ဝမ္းသာျခင္းေတြ.. က်န္းမာျခင္းေတြ.. ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္းေတြ အမ်ားႀကီး.. အမ်ားႀကီး ယူလာတယ္ေနာ္.. သမီးေပ်ာ္႐ႊင္ေနတာကို အၿမဲျမင္ေနခ်င္တယ္.. သမီးေလး က်န္းမာေနတာကို ေတြ႕ခ်င္တယ္.. ဒါဟာ ဦးေနာ္ရဲ႕ ရင္ထဲကစကား.. အခု သမီးၾကည့္လိုက္စမ္း သမီးကို ခ်စ္တဲ႔.. ခင္တဲ႔ သူေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ ဆိုတာ.. ဒါဟာ တကယ္ေတာ႔ အံ့ၾသစရာ တစ္ခုပဲ.. သူတို႔ေတြ သမီးအနားမွာ မ႐ွိၾကဘူးေနာ္.. သမီးကိုလည္း မေတြ႕ဖူးၾကဘူး.. ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ရဲ႕စိတ္ေတြက သမီးကို သိေန ခင္ေနၾကတယ္.. ခ်စ္ေနၾကတယ္.. သူတို႔ေတြ သမီးရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲေလးကို စိတ္ေတြနဲ႔ တက္ေရာက္လာၾကတယ္.. သမီးဧည့္ခံတာေတြကို စိတ္ေတြနဲ႕ သံုးေဆာင္သြားၾကတယ္.. သူတို႔ရဲ႕ ၾကည္ႏူးမႈေတြ.. သမီးရဲ႕ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ ဒီေနရာမွ ထပ္တူက်ေနတယ္.. သမီးေရ.. ဒါဟာ လက္ေတြ႔ဘဝထက္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔တဲ႔ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဆက္သြယ္မႈတစ္ခုပဲ.. စိတ္ေတြနဲ႔ ျဖစ္တည္တဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြပဲ.. ေသခ်ာတယ္ ဒါဟာ ေမတၱာစစ္စစ္ေတြ. သမီးေပ်ာ္႐ႊင္လိုက္ေတာ႔.. သူတို႔ေတြ ယူေဆာင္လာတဲ႔ ရင္ထဲက ေမတၱာေတြ.. ရင္ထဲက လက္ေဆာင္ေတြ.. ရင္ထဲက ဆုေတာင္းသံေတြနဲ႔ သမီးရဲ႕ ေမြးေန႔ပြဲေလးကို ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစြာ က်င္းပလိုက္ေတာ႔..

ဒါဟာ စိတ္မ်ားႏွင့္က်င္းပေသာေမြးေန႔...

သမီးေလး က်န္းမာေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစကြယ္..

ဦးေနာ္

ဒီအ႐ုပ္ကေလးက ဦးဦးညိဳး (ေမာင္မ်ိဳး) ရဲ႕ လက္ေဆာင္

အေပၚဆံုးက “ျပဴးျပဴးႀကီး ႀကိဳဆိုေနမွာပါ” ဆိုတဲ႔ ပံုေလးက ခ်စ္မိတ္ေဆြႀကီး ကိုပါဂနာ ပို႔ေပးတဲ႔ လက္ေဆာင္ပါ.. း)

ကေလးေလး၏ ေမြးေန႔ပြဲေလးကို ပါဝင္ကူညီေပးၾကေသာ၊ တက္ေရာက္လာၾကေသာ၊ ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ ရင္ထဲကေန ႏွစ္ႏွစ္ကာကာႀကီး ေျပာလိုက္ပါတယ္..။

ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ေနာ္..

ေမြးေန႔မဂၤလာဖိတ္ၾကားလႊာ..

..

ငွက္တစ္ေကာင္

မခ်ဳပ္ၾကပါနဲ႔
အေႏွာင္အတြယ္ေတြကို မုန္းလြန္းလို႔ပါ ။

မတားၾကပါနဲ႔
အေတြးေတြကို လိုရာ လႊင့္ေနခ်င္လို႔ပါ ။

မပိတ္ပင္ၾကပါနဲ႔
စိတ္ေတြေနာက္ကို စိတ္ေတြလိုက္ေနခ်င္လို႔ပါ ။

မလိုက္ခဲ့ၾကပါနဲ႔
တစ္ေယာက္ထဲဘဝမွာ ေနသားက်ေနၿပီးသားမို႔ပါ ။

နားလည္မႈ...
အခ်စ္...
ဝန္တိုစိတ္...
ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္...
ဂတိ...
စာခ်ဳပ္...
လက္မွတ္...
ၿငိမ္းခ်မ္းေရး...
အတိတ္..
ပစၥဳပၸန္..
ေနာင္ေရး...
ဘာေတြလဲ.. ဘာေတြလဲ ကြယ္...!!

မလိုခ်င္ဘူး
ကိုယ့္အတၱေတြနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေမြ႕ေပ်ာ္ေနလို႔ပါ ။

မလိုအပ္ပါနဲ႔
ကိုယ္တိုင္က အတၱေတြနဲ႔ ထံုခ်ယ္ထားတဲ့ မိန္းမမို႔ပါ ။

ဝမ္းနည္းပါတယ္
ကၽြန္မတစ္ကိုယ္တည္း ေၾကကြဲစြာနဲ႔ အေတာင္ပံခတ္ေနခ်င္လို႔ပါ ။

(ခင္ေလးငယ္)

ေမ်ာက္မင္းမိုက္

ျမင့္မိုရ္မည္ ေမ်ာက္ၿမိဳ႕မွာ
ေမာက္မာ မာန္မဲ ေမ်ာက္မိုက္ မင္းမူ
ေမ်ာက္မူးမတ္၊ ေမ်ာက္ေမာင္းမ၊
ေမ်ာက္ေျမး၊ ေမ်ာက္ျမစ္၊
ေမ်ာက္မ်ိဳးမ်ား ေျမာက္ေျမာက္မ်ား..။

ေမ်ာက္မင္းမိုက္ ေျမာ္ျမင္မႈမဲ႔
မည္းမည္းျမင္ မိုက္မာန္မဲ
ေမာက္ေမာက္မာ မိန္႔မွတ္
မွားမွားမွန္ မူးမူးမိုက္
ေမ်ာက္မြဲမ်ား မုန္းမာန္ျမင့္မား..။

ေမ်ာက္မ်ားမွာ ေမွ်ာ္မွန္း
ေမ်ာက္မင္းျမတ္ မင္းမူမွ
ေမ်ာက္မ်ား ျမန္ျမန္ ျမင့္
ေမ်ာက္မ်ိဳး ျမန္ျမန္ ျမတ္
ေမ်ာက္မိေျမ မိုးေမွ်ာ္မည္..။

ေမ်ာက္မြဲမ်ား မုန္းမာန္
ေမ်ာက္မင္းမိုက္ မူးေမ႔
မီးေမႊး ေမ်ာက္ မီးေမႊး
မီးမႈတ္ ေမ်ာက္ မီးမႈတ္
မီးၿမိႇဳက္ ေမ်ာက္ မီးၿမိႇဳက္
ေမ်ာက္မ်ားမာန္ မာန္မ်ားေျမာက္
မင္းမိုက္ မီးမ်ိဳ..။

(ကိုရင္ေနာ္)

ၾကယ္ေႂကြကႀကိဳး

ကုကၠိဳလ္ကိုင္း ႀကိဳးၾကာ ကူး
ေကာင္းကင္ ကို ႀကိဳးၾကာ ၾကည့္
ေကာင္းကင္က်ယ္ ႀကိဳႀကိဳၾကား
ၾကယ္ကႀကိဳး ေက်ာ္ၾကား..။

ေကာင္းကင္ၾကား ၾကယ္ က က
ႀကိဳးၾကာ ၾကည့္ ၾကယ္ကႀကိဳး
ကံကုန္ၾကယ္ ေႂကြကာက်
ၾကည့္ ႀကိဳးၾကာ ေၾကကြဲ..။

ေႂကြက်ၾကယ္ ေက်ာက္ႀကိဳၾကား
က်ိဳးက်ိဳးေၾက က်ကာကြဲ
ၾကယ္ေႂကြေကာက္ ကူႀကိဳးၾကာ
ကယ္ေၾကာင္းႀကံ ကြဲေၾက..။

ေႂကြႀကိဳးၾကာ ၾကယ္က်ိဳးေကာက္
ေကာင္းကင္ ကို ေၾကကြဲၾကည့္
ေကာင္းကင္ႀကီး ကႀကိဳးကင္း
ၾကယ္ေႂကြကႀကိဳး.. ႀကိဳးၾကာေၾကကြဲ..။

(ကိုရင္ေနာ္)

အခ်စ္

ထို႔ေၾကာင့္ဤအရာကို... အခ်စ္ဟုေခၚသည္။
ဤအရာဟုဆိုအပ္ေသာ ထိုအရာသည္ ဘာမ်ားပါလိမ့္..!!

(၁) ငယ္ငယ္က အေတြးေတြထဲမွာေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေလ.. စက္ဝိုင္းလိုလား..! ေလးေထာင့္စက္စက္ အရာလား..! ႀတိဂံလို အနားသံုးနားလား..! အေပါင္းသေကၤတနဲ႔ ထပ္ေပါင္းလို႔ရတဲ့အရာလား..! အစားလို ဂဏန္းတစ္ခုနဲ႔ စားရင္း သံုညမ်ားႂကြင္းတတ္လား..!

(၂) ပန္းသီးလို ခပ္ခ်ိဳခ်ိဳလား..! သံပုရာသီးလို ခ်ဥ္ခ်ဥ္ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးလား..! စေတာ္ဘယ္ရီသီးလို နီတာရဲေလးလား..! ဒူးရင္းသီးလို ခ်ိဳအီေမႊးႀကီးလား..! ဒါမွမဟုတ္.. ဒညင္းသီးလိုမ်ား... အဟက္..!!

(၃) တေယာသံလို တအီအီလား..! ႏွဲသံလိုလို ေနဝင္ရီသေရာကို သတိရေစတာလား..! ေစာင္းသံလို ခ်ိဳႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလလား..! ပီယာႏိုလို ရင္သိမ့္ေမွာ္ဝင္ ေစတတ္လား.! ဂစ္တာသံေလးလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး တဒင္ဒင္ တေဒါင္ေဒါင္လား..! ဒါမွမဟုတ္.. ဒရမ္သံႀကီးလို.. အမေလး.. တဒုန္းဒုန္းႀကီးမ်ားလား..!

(၄) သီခ်င္းႀကီးတစ္ပုဒ္လို ေလးတြဲတြဲလား..! ဒစၥကိုသီခ်င္းလို ကိုယ္ကလႈပ္ရွားခ်င္ခ်င္ ျဖစ္လာေရာလား..! ေပါ့ပ္တစ္ပုဒ္လိုလား..! ပန္႔ခ္လို စာသားတူေတြကို ခဏခဏ ထပ္ေက်ာ့တတ္တာလား..! ေရာ့ခ္လိုခပ္ေျမာက္ေျမာက္နဲ႔ ေခါင္းေတြရမ္းခ်င္လာေရာလား..! ဘလူးစ္လို မုဒ္ေတြဝင္လာတတ္တာလား..! ဒါမွမဟုတ္.... အာရ္အမ္မ္ဘီလို ၿငိမ့္တိမ့္တိမ့္ေလးလား..! ရက္ပ္လိုလို အာလိပ္ လွ်ာလိပ္ တရၾကမ္းႀကီးလား..!

နားလည္တတ္ၿပီအထင္ႏွင့္ နားမလည္စြာ ေဝဝါးေနဆဲ...
ေဟာ.. တစ္ေကြ႕ ေနာက္ထပ္... တစ္ေကြ႕ ၿပီးေတာ့... ေနာက္ထပ္..!! ၿပီးေတာ့....

(ခင္ေလးငယ္)

............................................< >............................................

အဲ႔ဒါေၾကာင့္ေပါ႔ အဲ႔ဒါကို အခ်စ္လို႔ေခၚတာ..။
အဲ႔ဒီ အဲ႔ဒါကို အဲ႔ဒါေၾကာင့္ ေအာ္.. အခ်စ္ဆိုတာ အဲ႔ဒါ.. အဲ႔ဒါ..!!

(၁) စက္ဝိုင္းလိုလည္း မဟုတ္ဘူး.. ေလးေဒါင့္လိုလည္း မဟုတ္ဘူးဟ.. ႀတိဂံလိုလည္း မခၽြန္ပါဘူး.. ဘယ္လိုေလးမွန္းကို မသိတာ.. အဲ႔.. စားစရာ႐ွိရင္ ေပါင္းသာေပါင္း အႂကြင္းကေတာ႔ ေပါင္းသေလာက္ ႂကြင္းမွာ.. အဲ႔.. အဲ႔.. ဟုတ္တယ္.. ႂကြင္းမွာ.. အဲ႔ဒါ.. အဲ႔ဒါ..။

(၂) စေတာ္ဘယ္ရီလို နီတာရဲေလးကို ပန္းသီးေလးလို ဂြ်တ္ ကနဲ ကိုက္.. ဒူးရင္းသီးႀကီးကို အားရပါးရဖက္.. အဲ႔ ဒူးရင္းသီးေလးလို ခ်ိဳအီေမႊး.. စားၾကည့္ရင္ေတာ႔ ဒညင္းသီး အန႔ံနဲ႔ သံပုရာသီးလို ခ်ဥ္ၿပံဳးႀကီး ဂြိ.. ကနဲ ဂၽြိ.. ကနဲ ဇြိ.. ကနဲ ဟုတ္တယ္.. အဲ႔ဒါ.. အဲ႔ဒါ..။

(၃) တေယာသံလို အိေညာင္ အိေညာင္ေလးလား..! ႏွဲသံလို ခၽြဲခၽြဲျပစ္ျပစ္ ကပ္ေစးေစး ႀကီးလား..! ေစာင္းသံလို ေစာင္း.. အဲ႔ ေစာင္းသံလုိလား..! ဂစ္တာႀကီးလို အားရပါးရဖက္ၿပီး ပလက္ကင္ေလးကုတ္.. ေနာက္ဆံုးေတာ့ မဂၤလာဆိုင္းဝိုင္း ႀကီးထဲက ပတ္မႀကီးလို “ပံုပံု ပတ္ပတ္ ပံုပတ္ေပေပ..” “ပလို႔ဂ်ိ” ဂ်ိ ကနဲ ဂ်ိ ကနဲ.. ဟုတ္တယ္ နားရင္းႏွစ္ဖက္ကို တေျဗာင္းေျဗာင္းနဲ႔ နာနာ႐ိုက္.. “ပလို႔ဂ်ိ..” အဲ႔ဒါ.. အဲ႔ဒါ..။

(၄) စိန္ခ်ဴးၾကာေညႇာင္ လေရာင္က လင္းပါလို႔ အို႔ ဟို႔ ဟို႔... အဲ႔လို သီခ်င္း အႀကီးႀကီးလား..! လႈပ္လႈပ္.. လႈပ္ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို အေပၚမွာပူး.. ျမဴးၿပီဆို လႈပ္.. အဲ႔လို ဒစၥကို လႈပ္ခတ္ခတ္ႀကီးလား..! ေပါ႔ပ္တပုဒ္လို ပုပ္ခ်င္ပုပ္ ပြခ်င္ပြ ပုပ္ပြ အဲ႔ ေပါ႔ပ္.. အဲ႔လိုလား..! ပန္႔ခ္တပုဒ္လို ေထာင္ခ်င္တိုင္းေထာင္ (ဆံပင္) ပန္းေရာင္ဆိုးၿပီး ပန္းခ်င္တိုင္း ပန္း.. အဲ႔.. ပန္းေရာင္ဆိုးတဲ႔ ပန္႔ခ္.. ေဘ့စ္သံခပ္ျပင္းျပင္းနဲ႔ မၿပီမသေအာ္.. ကုန္းေအာ္.. ေရာခ္႔ခပ္ျပင္းျပင္းလို ျခစ္ၿပီးေအာ္.. ညႇစ္ၿပီးေအာ္.. “ေရးးေဟးး ေရေရးး..”.. ဘီလူးစ္စီးၿပီး အာရ္အမ္ဘီေလးလို ရစ္သမ္မွန္မွန္ေလးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဆရာရက္ပ္ပါ ပါပါးႀကီးေတြလို.. ဂြက်က်ကို မ.. မ.. အားရပါးရ မ.. ေရ႕ ေရ႕..!! ယိုး ယိုး...!! အာဟ.. အာဟား..!! အဲ႔ဒါ အဲ႔ဒါ..။

နားလည္ သလိုလိုနဲ႔ နားမလည္ မဟားတရား ဝါးတားတာ ေဟာ.. တစ္ေကြ႕ ေနာက္ထပ္... တစ္ေကြ႕ ၿပီးေတာ့..!!
ေအးးေဟး.. ၿပီးေတာ့.. ေ႐ွာ႔ေတြျဖစ္.. လိုင္းေတြပူး.. ဓါတ္ေတြလိုက္.. သပြတ္အူေတြရႈပ္ ႐ႈပ္ၿပီးရင္း ႐ႈပ္ အဲ႔ဒါ အဲ႔ဒါ..။

(ကိုရင္ေနာ္)

ညီငယ္ေလး..! အဲ႔... ေမာင္ငယ္ေလး..!
(ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းေခၚေတာ႔) ညီေမာင္ငယ္ေလး သာေပၚေတာင္း (ေတာင္ေပၚသား) ေရ..
ညီေမာင္ Tag (တက္) ထားတဲ႔ “အခ်စ္တခုကို ဝင္ေရာက္ခံစားၾကည့္ျခင္း” ဆိုတာေလးကို
ျမင္တဲ႔ အတိုင္း ကိုး႐ိုးကားရား ေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္.. း) း)

(ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္)

ငါ

ငါ ငယ္ငယ္
ငါ႔ ေငြ ငါ ငမ္း
ငါ႔ ငန္း ငါ ငတ္
ငါ႔ ငါး ငါ ငုပ္
ငါ႔ ငွက္ ငါ ၿငိဳး
ငါ႔ ငံုး ငါ ၿငီး
ငါ႔ ၿငိမ္႔ ငါ ငွား
ငါ႔ ျငမ္း ငါ ျငင္း
ငါ ေငး ငါ ငိုက္
ငါ႔ ငုတ္ ငါ ၿငိ
ငါ႔ ေျငာင့္ ငါ ငင္
ငါ႔ ငါ ၿငိဳျငင္
ငါ႔ ငါ ၿငီးေငြ႕
ငါ႔ ငါ ေငါက္ငမ္း
ငါ ငို ငါ ငို..။

(ကိုရင္ေနာ္)

ခ်စ္ခ်စ္ခ်ိန္းခိုက္...

ခ်စ္ခ်စ္ ခ်ိန္းခိုက္
ေခ်ာခ်စ္ခ်စ္ ခ်ိဳခ်ိဳခၽြဲ
ခၽြဲခၽြဲခ်စ္ ခ်စ္ခြင့္ေႁခြ
ခိုးခ်င္ ခုခ်က္ခ်င္း ခိုး..။

ခ်င့္ခ်ိန္ ခ်စ္ခ်စ္..!
ခၽြဲခ်င္ခၽြဲ ေျခာက္ခ်င္ေျခာက္
ေခါင္း ေခါက္ခ်င္ ေခါက္
ခုခ်က္ျခင္း ခြဲခ်င္ခြဲ
ခ်က္ခ်င္း ေခါင္းခါ
ခ်စ္ ခိုးခိုင္း ခိုး
ခက္ခက္ခဲခဲ ေခတ္
ခ်စ္ခ်စ္ ခ်ိဳ
ခ်စ္ခ်စ္ ခါး
ခု ခ်က္ခ်င္း ခြဲျခား
ခ်စ္ခက္ ခြာခက္
ခပ္ ခ်ဥ္ခ်ဥ္ ေခ်ာက္ခ်ား..။

(ကိုရင္ေနာ္)

အသိနဲ႔ ဒြန္တြဲေနတဲ့အရာ..

အိမ္ရဲ႕အေပၚထပ္ ေလွခါးေပၚကေန တစ္လွမ္းခ်င္း ဆင္းလာရင္း ခံစားမူအမ်ိဳးမ်ိဳး ခံစားေနရတယ္.. တလွပ္လွပ္နဲ႔.. ရင္ထဲမွာအရမ္း ထိုးၿပီးေအာင့္လိုက္တာ.. ဘယ္ဖက္ ရင္ဘတ္ကိုလက္နဲ႔ ဖိထားမိတယ္.. မေသာက္ဖဲ မူးသလိုလိုႀကီး မ်က္စိကလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဝါးရာကေန ဘာမွမျမင္ရသလို ေမွာင္မိုက္လာတယ္.. ဟုတ္တယ္.. အေမွာင္ထဲကို လံုးဝကို ကေလးေလး ေရာက္သြားေတာ့တာ...

နားထဲေတာ့ ၾကားေနရတယ္.. အသံေတြက တိုးတိုးေလးမို႔ ဘာသံေတြလဲသိဖူး.. တကိုယ္လံုးေအးစက္ေနတယ္.. အသိစိတ္ေတြဖဲ ရွိေနသလိုလို.. အသိစိတ္ေတြ မဲ့ေနသလိုလို.. ႀကိဳးစားၿပီး မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေလးတစ္ခု.. သစ္ပင္ႀကီးေတြနဲမို႔ ေတာအုပ္လို႔ေျပာရမလားမသိ.. ႏွာေခါင္းထဲ တိုး၀င္လာတ့ဲ အနံ႔ေလးတစ္ခု.. အရမ္းကို ႏွစ္သက္တဲ့ အနံ႔ေလး.. လိုက္ရွာၾကည့္ေတာ့ ႏွင္းဆီပန္းပင္ေတြ အမ်ားႀကီး.. အသိရွိတဲ့ဘဝမွာ ႏွင္းဆီပန္းေလးေတြကို အရမ္းႀကိဳက္ခဲ့တာေလ..

ဒါေပမဲ့ အခုေတြ႕ေနရတာ ဘာမွမခံစားရသလိုဖဲ.. အရာရာအားလံုးက ကေလးေလးနဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္သလိုဖဲ.. ရင္ထဲမွာစိုးရိမ္ေနတာ ေၾကာက္ရြံ႕ေနတာ.. အားငယ္ေနတာ ခံစားမႈအားလံုးက သုညေအာက္ကို ေရာက္ေနၿပီ.. သုညကေန အႏႈတ္ကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ထိုးဆင္းေနၿပီ.. ကေလးေလးတစ္ေယာက္ထဲ.. ဒူးမွလဲရွိဖူး.. သတိရတဲ့ဒူေတြကို အကုန္ေအာ္ေခၚၾကည့္တာ အသံေတြကအျပင္ကို ေရာက္မလာဖူး.. လည္ေခ်ာင္းထဲမွာဖဲ တစ္ေနတယ္.. မ်က္ရည္ေတြဖဲ အျပင္ကိုေရာက္လာတယ္..

တုန္လႈပ္ေျခာကျ္ခားမူေတြရဲ႕ အလယ္မွာ ရပ္ေနတုန္း ေနာက္ဖက္နားက အသံတိုးတိုးေလးတစ္ခု နားနားကပ္ၿပီး ေခၚလိုက္သံၾကားတယ္.. "ကေလးေလး.." တဲ့ ဒီအသံေလးက အားကိုးတစ္ခုကို ရလိုက္သလိုပါဖဲ.. ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ သူ႔မ်က္ဝန္းေတြ.. ယုံၾကည္ျခင္းေတြနဲ႔ သူကို ေမာ့ၾကည့္မိတယ္.. သူဆုပ္ကိုင္လိုက္တဲ့ ကေလးေလးလက္ ေအးေအးေတြလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေႏြးေထြးလာတယ္...

အေႏြးဓါတ္ေလးက လက္ဖ်ားကတဆင့္ ရင္ထဲထိပ်ံ႕ႏွံ႔လာတယ္.. စကားေတြမေျပာဖဲ အၾကည့္ေတြန႔ဲ ဘယ္အခ်ိန္ထိ ၾကာသြားတယ္ ဆိုတာကို မသိလိုက္ဖူး.. သူရဲ႕ "သြားေတာ့မယ္ေနာ္.." ဆိုတဲ့ အသံတိုးတိုးေလးက ေပါက္ကြဲသံ တစ္ခုလိုဖဲ အက်ယ္ႀကီး ၾကားလိုက္ရတာ.. "မသြားပါနဲ႔.." လို႔ တားလိုက္တဲ့ အသံက အျပင္ကို ေရာက္မလာျပန္ဖူး.. မ်က္ရည္ေတြဖဲ က်လာတယ္.. သူ.. တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေ၀းေဝးသြားသလို အရာရာအားလံုးလည္း အေမွာင္ထဲကို ျပန္ေရာက္သြားျပန္တယ္.. အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့...

"ကေလး..... ကေလး......"

အသံေတြကို ထပ္ၾကားရျပန္ပီ.. အေတြ႕ေတြကို သိလာသလိုဖဲ.. ဟုတ္တယ္.. "ဒါ.. နဖူးကဆံပင္ေတြကို သပ္တင္ေပးေနတာ..." "ဒါက....မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ေပးေနတာ..." "ဒါက....လက္အစံုကို ဆုပ္ကိုင္ထားတာ..." အတင္းႀကီးအားကုန္ယူၿပီး မ်က္စိကိုဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ အၾကင္နာေတြ ေႏြးေထြးမူေတြအျပည့္နဲ႔ ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းႏွစ္စံု.. ကိုကိုႀကီးနဲ႔ ကိုကိုငယ္.. စိုးရိမ္မူေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ သူတို႔ေတြနဲ႔ အသိရွိတဲ့ ေလာကထဲမွာ တစ္ခါထပ္ ျပန္ဆံုခြင့္ ရျပန္ၿပီေပါ့ေနာ္...

ျပန္မလာေတာ့ဖူးမ်ားလားလို႔ ထင္ေနတဲ့သူတို႔နဲ႔ ကေလးေလးကို ျပန္ေတြ႕ခြင့္ေပးလိုက္တဲ့ ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေလာကထဲကေန အခ်ိန္တစ္ခုထိ ခဏခဏ ထြက္သြားခဲ့ရဖူးတယ္.. ထြက္သြားရတိုင္း လည္း ေလာကႀကီးထဲ ျပန္အေရာက္မွာ ဘာမွကိုမတိခဲ့ မမွတ္မိခဲ့ဖူးဘူး.. ဒီတစ္ခါေတာ့ မွတ္မိေနခဲ့တယ္.. ရင္ထဲကို စူးနင့္ေအာင္ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားမူေတြ အသိနဲ႔အတူ ျပန္ပါလာတယ္.. ခံစားမူႏွစ္ခုကို တၿပိဳင္နက္ထဲ ခံစားရလိုက္တာ...

မသိစိတ္က သူထားသြားခံလိုက္ရတဲ့ ခံစားမူတစ္ခု.. သိတဲ့စိတ္က အစ္ကိုေတြနဲ႔ ျပန္ဆံုရတဲ့ ခံစားမူတစ္ခု.. ဘယ္လိုမွ ဆက္စပ္လိုမရတဲ့ ခံစားမူႏွစ္ခုပါဖဲ.. ကေလးေလး ေနာက္ထပ္အားငယ္မူေတြ ေၾကာက္ရြံမူေတြပါ အပိုဆုအျဖစ္ ခံစားတတ္လာၿပီ.. သိဖူးဆိုတဲ့တစ္လံုးထဲနဲ႔ ဘာကိုမွ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့တဲ့ ဘ၀ေလးထဲမွာ အခုေတာ့ သိျခင္းမ်ားစြာကို ခံစားတတ္လာၿပီ.. မသိစိတ္နဲ႔ ေရာက္ဖူးခဲ့တဲ့ သူနဲ႔တူတူရွိခဲ့တဲ့ ေနရာေလးကို ခုေန ျပန္ေရာက္မိခ်င္သလို... ေနာက္တစ္ခါလည္း မေရာက္ခ်င္ေတာ့ျပန္ဖူး.... ကေလးေလးေၾကာက္တယ္...။

တကယ္လိုမ်ား ကေလးေလး ေလာကႀကီးထဲက အၿပီးထြက္သြားခဲ့ရရင္ေရာ... သူတို႔........ သူတို႔ေတြရဲ႕ ခံစားမူေတြကို ဘယ္ေနရာ...! ဘယ္နားကေန...! ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔...! ျမင္ေနရမွာလဲဟင္....!!!!!

(ကေလးေလး)

ကၽြန္မကို နည္းနည္းဝင္ေရးခြင့္ျပဳပါ......။
ကၽြန္မအရမ္းခ်စ္ရတဲ့ သမီးေလး လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္အနည္းငယ္က ေလာကႀကီးကို တစ္ခဏတာ ခြဲသြားခဲ့ပါတယ္... သိသူေတြလည္း စိတ္ေတြပူေပးခဲ့ၾကသလို မသိေသးသူေတြလည္း ရွိပါတယ္... သူမူးၿပီးေလွကားေပၚက လိမ့္က်ေမ့ေျမာၿပီး ေဆး႐ံုတက္ခဲ့ရပါတယ္... အေပၚက စာေလးက သူအမွန္တကယ္ ေတြ႕ႀကံဳခံစားခဲ့ရတဲ့ တကယ့္အျဖစ္ပ်က္ေလး ပါပဲ... သူပို႔လိုက္တဲ့ ဒီစာေလးကို တင္ဖို႔ ဖတ္ရင္း ကၽြန္မ မ်က္ရည္ေတြက်မိခဲ့တယ္... သမီးေလးရဲ႕ ေမြးရာပါ ႏွလံုးေရာဂါေလး အတြက္ ကၽြန္မ စိတ္ပူေနခဲ႔ရတာ.. ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သမီးေလးနားမွာ သြားေနၿပီး ျပဳစုယုယမႈေတြ ေပးေနခ်င္တယ္...

သမီးေရ..... ေမတို႔ဘဝေတြဟာ မိုင္ေတြေထာင္ခ်ီ ေဝးေနၾကတာမွန္တယ္... ေမ့ဟာ တကယ့္လက္ေတြ႕မွာ သမီးေဘးနားေလးမွာ ေနေပးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး... ဒါေပမဲ့ ေမ့ရင္ကလာတဲ့ အၾကင္နာနဲ႔ ေမတၱာေတြကို သမီးမ်က္လံုးေလး မွိတ္လိုက္ခ်ိန္တိုင္း ခံစားလို႔ရႏိုင္မယ္ ဆိုတာ ေမ..... ယံုၾကည္ထားတယ္ သိလား...!! ေမ့ရဲ႕ေမြးစားသမီးေလး ဆိုေပမဲ့ ေမ့ရင္နဲ႔လြယ္ခဲ့ရသူလိုပဲ ေမ ခံစားေနရတာပါ... အေဝးက ေမ့... အခ်စ္ေတြနဲ႔ သမီးေလးရင္မွာ ေႏြးေထြးေနပါေစ.... သမီးအိပ္မက္ေလးေတြ အၿမဲတမ္းလွေနပါေစ... ေမ့.... သမီးကို အရမ္းခ်စ္တယ္.......
(ခင္ေလးငယ္)

သမီးကေလးေလးေရ..
ဦးေနာ္လည္း သမီး ေမေမခင္နဲ႔ ထပ္တူပါပဲေနာ္.. ဦးေနာ္က သမီးေလး ေပ်ာ္ေနတာကိုပဲ ျမင္ေနခ်င္တာ.. သမီး ေပ်ာက္ေနရင္ စိတ္ပူေနမိတယ္.. အဲ႔ဒီေန႔က ဖုန္းေခၚလို႔ မရလို႔ ဦးေနာ္ စိတ္ပူလိုက္ရတာ.. ေတာ္ေသးတာေပါ႔ သမီး ကိုကိုေတြ အနားမွာ႐ွိလို႔.. ေနာက္ဆို ဂ႐ုစိုက္ေနာ္..
ဦးေနာ္ခ်စ္တဲ႔ တူမေလး က်န္းမာေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစကြယ္..
(ဦးေနာ္)

(((((((... ဗြမ္း ...)))))))

ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္း အေျပးတစ္ပိုင္း ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္လာခဲ႔တဲ႔ က်ေနာ္႔ေျခလွမ္းေတြက တုန္ခ်ည့္ေနပါၿပီ..။ လြင့္ပ်ံ႕တက္လာတဲ႔ ပုပ္အက္အက္ အနံ႔ေတြက က်ေနာ္႔ကို တကယ္ပဲ ေအာ္ဂလီဆန္သြားေစပါတယ္..။ တံခါးကို ဂ်ိမ္း ကနဲ ေဆာင့္ပိတ္ရင္း အသက္ကို တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ ေအာင့္ထားလိုက္တယ္..။ အခန္းေလးက က်ေနာ္႔ တစ္ကိုယ္စာ ဆန္႔႐ံုေလးပါ..။ ဒါေပမယ္႔ က်ေနာ္ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး စိတ္လြတ္ ကိုယ္လြတ္ ထိုင္ခ်လိုက္တယ္..။

က်ေနာ္ကို ငံု႔ၾကည့္ေနတဲ႔ သူ႕အၾကည့္ခပ္စိမ္းစိမ္းေတြကို ႐ုတ္တရက္ ရင္ဆိုင္လိုက္ရေတာ႔ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး လန္႔သြားမိတယ္..။ က်ေနာ္ သိထားတာ ဒီအခန္းထဲမွာ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္တည္း.. အခုေတာ႔..။ က်ေနာ္႔ လာရင္း ကိစၥကို ေမ႔သြားေလာက္ေအာင္ ရင္ေတြလည္း ခုန္လာပါတယ္.. သူ႔မ်က္၀န္းေတြက က်ေနာ္႔ စိတ္ေတြကို တုန္ရီ ေမာဟိုက္လာေစတယ္..။ ဒီေနရာမွာ သူ႐ွိေနမယ္လို႔ က်ေနာ္ လံုး၀ ထင္မထားခဲ႔တာပါ..။ က်ေနာ္ကေတာ႔ တစ္ေယာက္တည္းဆိုတဲ႔ အသိနဲ႔ အရာရာကို ေမ႔ေလ်ာ႔ လြတ္လပ္ေနလိုက္တာ..။ မထင္မွတ္ပဲ သူ႔ကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ႔.. ေၾကာက္လည္းေၾကာက္.. ေဒါသလည္းထြက္.. ႐ွက္လည္း႐ွက္.. က်ေနာ္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ..!

တေျဖးေျဖးတိုးလာတဲ႔ သူ႔ေျခလွမ္းေတြ.. သူ႔လက္က ေမြးညင္းႏုေလးေတြ.. သူ႔ႏႈတ္ခမ္းက ခပ္တိုးတိုး အသံေတြ.. အို.. က်ေနာ္႔ေလ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစြာ တစ္ကိုယ္လံုးကို ေတာင့္တင္းသြားခဲ႔တာပါ.. အသက္လည္း မ႐ွဴရဲ ေလာက္ေအာင္ ေက်ာက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို ငုတ္တုတ္ မင္တက္မိေနတယ္.. ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြလည္း ေရခဲတံုးေတြလို.. က်ေနာ္႔ ပါးေတြ နားေတြလည္း မီးၿမိဳက္ထားသလို ပူေလာင္ နီရဲလို႔..။ ေအးသလား.. ေႏြးသလား.. မသိေတာ႔တဲ႔ ေခၽြးေစးေတြလည္း စိမ္႔ထြက္လာပါတယ္.. က်ေနာ္ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ..! ရင္ဆိုင္လိုက္ဖို႔ဆိုတာလည္း မေတြးရဲပါ..။

အခန္းတံခါးကိုဖြင့္ ေျပးထြက္သြားရင္ ေကာင္းမလား..! ဒီလိုေတာ႔လည္း က်ေနာ္ မထြက္ရဲ.. က်ေနာ္႔ရဲ႕ အ႐ွက္.. အ႐ွက္တရားေတြ..။ ေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ႔လည္း မ၀ံ႔ရဲ.. ခုန္ခ်လိုက္လိုက္ဖို႔ ဆိုတာမေတြးရဲစရာ.. က်ေနာ္ မ်က္လံုးေတြ မွိတ္ထားလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား..! သူ႔မ်က္လံုးကို ရဲရဲ ျပန္ၾကည့္လိုက္ရင္ေရာ..! ျဖစ္ပါ႔မလား..! က်ေနာ္ထိတ္လန္႔ေနတယ္.. သူဘာလို႔ ဒီအခန္းထဲ ေရာက္ေနတာလဲ..! က်ေနာ္.. က်ေနာ္ေလ..!

ခံစားေနရတဲ႔ ေဝဒနာေတြကလည္း အႀကီးအက်ယ္ ဖိအားေပးေနပါတယ္.. ၾကက္သီးေတြလည္း ေက်ာထဲက စိမ္႔ၿပီး ထလာပါတယ္.. ဒူးေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္လာတယ္.. အာေခါင္ေတြလည္း ေျခာက္ကပ္လာတယ္.. အသက္႐ွဴရတာ မ၀ေတာ႔ သလိုလို.. ေခါင္းေတြမူးလာသလိုလို..။ ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ ေဝဒနာၾကားမွာ ခံစားေနရတဲ႔ ဒုကၡက ေသလုေျမာပါး..။

က်ေနာ္ အသက္ေအာင့္ထားလိုက္တယ္.. မ်က္စိကိုစံုမွိတ္ၿပီး အံကို ခပ္တင္းတင္း ႀကိတ္လိုက္တယ္.. လက္သီးကိုလည္း က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားလိုက္တယ္.. ႐ွိသမွ်အားအင္ေတြကို စုရင္း စိတ္႐ွိလက္႐ွိ... ညႇစ္ခ်လိုက္တယ္...

(((((((((((... ဗြမ္း ...)))))))))))

က်ေနာ္႔ နားထဲက ေလေတြထြက္သြားတာ “ဟူးးး..” ကနဲ ပါပဲ..။ က်ေနာ႔္ မ်က္ႏွာႀကီးလည္း ပူ႐ွိန္းနီရဲသြားတယ္.. ။ က်ေနာ္႔တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ပူထူၿပီး ေပ်ာ႔ေခြသြားပါတယ္.. က်ေနာ္ သူ႔ကို မ၀ံ႔မရဲ ေမာ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ႔.. သူ... က်ေနာ္နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္း ေဒါင့္တစ္ေနရာကို ေရာက္ေနပါၿပီ.. က်ေနာ္႔ကို ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕ၿပီး ၾကည့္ေနတဲ႔ သူ႔မ်က္၀န္းေတြက အံ႔ၾသမႈေတြ.. ထိတ္လန္႔မႈေတြ.. ႐ြံ႐ွာမႈေတြနဲ႔..။

မ်က္ႏွာကေခၽြးေတြကို ခိုးသုတ္ဖို႔ လက္လွမ္းလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ သူကေတာ႔ က်ေနာ႔္ကို ေက်ာခိုင္းၿပီး တလႈပ္လႈပ္နဲ႔ အေ၀းဆံုးကို ေျပးထြက္သြားပါၿပီ..။ သူ.. က်ေနာ္႔ကို လန္႔မ်ားသြားတာလား..! ႐ွက္မ်ားသြားတာလား..! ဒါမွမဟုတ္..! က်ေနာ္ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ..!

က်ေနာ္ သက္ျပင္းခ်လိုက္ရင္ေကာင္းမလား..! ေလထဲမွာ လြင့္ေျမာေနသလို ခံစားေနရတယ္.. ေပါ႔ပါးသြားပါၿပီ.. က်ေနာ္ ေက်နပ္သြားပါၿပီ.. ႐ုတ္တရက္ တံခါးကို တြန္းဖြင့္ၿပီး ေလာကႀကီးထဲ ေျပး၀င္လိုက္တာ တိုက္ခတ္ေနတဲ႔ ေလေအးေအးေတြက က်ေနာ္႔ကို ေပြ႕ဖက္ တစ္ကိုယ္လံုး အပူေတြ ထြက္တဲ႔ အထိပါပဲ..။

က်ေနာ္ ငိုရမလား..! ရယ္ရမလား..!
ေက်ာင္းအိမ္သာႀကီးကေတာ႔ က်ေနာ္႔ကို ၾကည့္ၿပီး တဟားဟားနဲ႔..
အိမ္ သာ ထဲ က ေျမ ႂကြက္ ႀကီး က ေတာ႔.....။

(ကိုရင္ေနာ္)

ဖြင့္ဟခ်က္။ ။ ဟိုး.. လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ (၂၀) ကေလးအ႐ြယ္.. ႐ြာေက်ာင္းက တြင္းအိမ္သာထဲမွာ ဆံုေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔ ေျမႂကြက္ႀကီးနဲ႔ က်ေနာ္႔ရဲ႕ သည္းထိတ္ရင္ဖို ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ.. ေျမႂကြက္ႀကီးက အိမ္သာ ထုတ္တန္းေပါ႔ကေန ဆင္းလာတယ္.. က်ေနာ္႔ရဲ႕.. ဗြမ္း..))) ကနဲ ျပင္းထန္တဲ႔ ေပါက္ကြဲသံကို ၾကားေတာ႔.. ထြက္ေျပးသြားတယ္.. ဒါပါပဲ.. အဲ႔ဒီတုန္းကေတာ႔ ဒုကၡေပါ႔.. အခုျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ႔လည္း ရယ္စရာ ညစ္တီးညစ္ပတ္ ဟာသေလးပါ.. ဟီးး
ညီေလးဂ်ဲဂ်ယ္ ေရ.. ညီ Tag ထားတဲ႔ တက္(ဂ္) ေႂကြးေလးကို ဗြမ္း.. ကနဲ စပ္လိုက္ပါတယ္ေနာ္.. ဟီးးး :D

အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီ

ကၽြန္မ ႏွင္းဆီေတြကို သိပ္ကိုခ်စ္တာ ဝန္ခံပါတယ္... သူတို႔ကိုထိေတြ႕တိုင္း ဘယ္လိုဂရုစိုက္စိုက္ပါ.. ကၽြန္မ ဆူးစူးတတ္တယ္ ထိန္းလို႔မရဘူး... တစ္ခါက အရမ္းအဆိပ္ျပင္းတဲ့ ႏွင္းဆီျဖဴတစ္ပြင့္ရဲ႕ ဆူးစူးဖူးတယ္ ကၽြန္မညာလက္ညႇိဳးေလး ေလးရက္တိတိ ေယာင္ေနခဲ့ဖူးပါတယ္.. နာက်ဥ္တဲ့ ခံစားမႈနဲ႔အတူ အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီရဲ႕ အဆိပ္ျပင္းျခင္းကို ဘဝမွာပထမဦးဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ မွတ္မွတ္ရရ မေမ့ႏိုင္စြာ...........................။

အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာက အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီကို ကၽြန္မအရူးအမူး တြယ္တာသြားခဲ့တယ္.. ခုထက္ထိ ပန္းေတြဝယ္ဖို႔ ပန္းဆိုင္ေရာက္တိုင္း အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီကို လက္ကလွမ္းေနမိဆဲ.... ဖြဖြေလး မထိတထိကိုင္ရင္း ျပန္ျပန္ခ်ထားခဲ့မိတတ္တယ္... ပန္းဆိုင္ေတြကို ေရာက္သြားတိုင္း ဘာမွမဝယ္ခင္ အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီဆီ ေရာက္ေအာင္သြား...! ထိေတြ႕...! ျပန္ခ်...! တျခားပန္းကိုဝယ္..... ဒီေန႔ထိတိုင္ သံသရာလည္ေနဆဲ..။

ဝယ္လိုက္ရင္ ပိုၿပီးရင္းရင္းႏွီးႏွီး ကိုင္တြယ္ျဖစ္မယ္... ကိုင္တာနဲ႔ခပ္နက္နက္ ဆူးစူးခံရမွာ အေသအခ်ာဘဲ... အစူးခံလိုက္ရမွာကို အရမ္းမက္ေမာေနမိသူလို ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ စိတ္ကူးေတြနဲ႔ အၿမဲ~~~~~~~~!! အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီက စူးလို႔ထြက္လာမဲ့ အနီေရာင္ေသြးစေတြ စီးကပ္ေျခာက္ေသြ႕သြားတဲ့အထိ ကၽြန္မေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ ၾကည့္ခ်င္ေနမိတာ... ေၾကာက္လန္႔စိတ္ဆိုတာ တစ္စေလးမွ မရွိတာ အတိအက်...။

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မလံုးဝ မဝယ္ျဖစ္ေတာ့ဖူး... အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီ... ကၽြန္မကို ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အရသာကို ဘဝမွာ တစ္ခါပဲ ရင္ထဲျမတ္ႏိုးစြာနဲ႔ တစ္သက္လံုး သိမ္းထားခ်င္မိလို႔ပါဘဲ... ဒီလိုနဲ႔ အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီဟာ ကၽြန္မအေတြးေတြကို ေသခ်ာထည့္ထုပ္ထားတဲ့ အထုပ္တစ္ထုပ္ကို ဖဲႀကိဳးခ်ည္တတ္လာတယ္... တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္မ မသိစိတ္ထဲအထိဝင္ၿပီး ညိႇဳ႕တတ္ျပန္ေသးတယ္...

အညႇိဳ႕ခံရတိုင္းလည္း ကၽြန္မေျခလွမ္းေတြက ပန္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆိုင္ကို အလိုလိုကို လွမ္းေနမိေရာ... ပန္းရနံ႔ေပါင္းစံုတဲ့ ဆိုင္မွန္တံခါးကို တြန္းဖြင့္ဝင္ရင္း ေျခအစံုက အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီေရွ႕မွာရပ္လို႔ခစား...!! အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီေပါ့...!!! ခပ္တည္တည္နဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ခ်ည္ထားတဲ့ ဖဲႀကိဳးကိုျဖည္ရင္း ကၽြန္မအေတြးေတြကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို ဖတ္ေနတာမ်ား... ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းစြာ ပိုင္စိုးပိုင္နင္းႏိုင္လိုက္တာေလ...။

ကၽြန္မကေရာ ဘာထူးလို႔လည္း... ဖဲႀကိဳးေျဖလို႔ ဖြင့္ထားတဲ့အထုပ္ထဲကို အေတြးတစ္စ ထပ္ထည့္ေပးခဲ့တတ္ေသးတာပဲ မဟုတ္လား....!! ဒါဟာ... ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီဖတ္ဖို႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာ ထပ္တိုးျခင္းေပါ့... ရွိပါေစေလ... ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ေက်နပ္ျခင္းေတြနဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာျပည့္လို႔..............................................။

ဒီမွာ ႏွင္းဆီ
အေတြးေတြခ်ဳပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဟာ
ခ်ိဳၿမိန္ႏိုင္မယ္ထင္လား..!!
မရယ္နဲ႔ ႏွင္းဆီ
ေလွာင္အိမ္ဆိုတ့ဲ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ကို
မင္းမွမသိတာ..!!
လက္ထိပ္နဲ႔အခတ္ခံရမွ ေျခေတြထူးခတ္ခံရမွ
သံတိုင္ေလးဖက္ကာရံမွ
အခ်ဳပ္က်ျခင္း မဟုတ္ဖူးဆိုတာ...!!

အိပ္မက္မဟုတ္တဲ့ ႏွင္းဆီအိပ္မက္က ႏိုးထျပန္ေတာ့... ကၽြန္မေဘးမွာ ဖဲႀကိဳးခ်ည္ထားတဲ့ အထုပ္တစ္ထုပ္...!! အထုပ္ထဲမွာ ႏွင္းဆီရနံ႔ေတြ ထံုအီေနတဲ့ ကၽြန္မအေတြးေတြရွိေနတယ္...။ အဲ့ဒီ....ႏွင္းဆီ..!! မင္းတစ္ဝႀကီးဖတ္ဖို႔ ေလွာင္ပိတ္မြန္းၾကပ္ေနတဲ့ ငါ့ကဗ်ာေတြရွိေနတယ္..... ကၽြန္မကဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ... အသက္ရႈမဝျခင္းေတြကို အသားက်ရင္း ဝေအာင္ရႈတတ္ဖို႔ကို ေမ့ေနခဲ့တာေတာင္ၾကာေနခဲ့ၿပီ.....!! ဒီမွာ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ အဲ့ဒီ...ႏွင္းဆီ...!! ငါ့အေတြး ကဗ်ာေတြနဲ႔............ မင္း........... ေပ်ာ္........... ႏိုင္........... ပါ........... ေစ..........။

(ခင္ေလးငယ္)